تـو از عـالـم همـین لـفـظـی شـنیدیبــیــا بــرگــو کــه از عــالــم چــه دیـدیچـه دانـسـتـی ز صـورت یـا ز مـعـنـیچــه بــاشـد آخـرت چــون اسـت دنـیـیب…
| تـو از عـالـم همـین لـفـظـی شـنیدی | بــیــا بــرگــو کــه از عــالــم چــه دیـدی |
| چـه دانـسـتـی ز صـورت یـا ز مـعـنـی | چــه بــاشـد آخـرت چــون اسـت دنـیـی |
| بــگـو ســیـمـرغ و کـوه قــاف چــبــود | بـــهــشـــت و دوزخ و اعـــراف چـــبـــود |
| کدام است آن جهان کان نیست پـیدا | کــه یـک روزش بــود یـک ســال ایـنـجــا |
| هـمـیـن عـالـم نـبــود آخـر کـه دیـدی | نـه «مـا لـا تــبــصـرون » آخــر شـنـیـدی |
| بـیـا بـنـمـا کـه جـابــلـقـا کـدام اسـت | جــهـان شـهـر جــابــلـســا کـدام اسـت |
| مــشــارق بــا مـغــارب را بــیـنـدیـش | چــو ایـن عــالــم نـدارد از یـکــی بــیـش |
| بــیـان «مـثــلـهـن » از ابــن عــبــاس | شـنو پـس خـویشـتـن را نیک بـشـنـاس |
| تـو در خـوابـی و این دیدن خیال است | هـر آنـچـه دیـده ای از وی مـثــال اسـت |
| بـه صبـح حـشر چـون گردی تـو بـیدار | بـدانـی کـین هـمـه وهم اسـت و پـنـدار |
| چــو بــرخــیـزد خـیـال چــشـم احــول | زمـــیـــن و آســـمـــان گـــردد مـــبـــدل |
| چـو خـورشـید نـهـان بـنـمـایدت چـهـر | نــمـــانــد نــور نــاهــیــد و مــه و مــهــر |
| فـتـد یـک تــاب از او بــر سـنـگ خـاره | شـود چــون پــشــم رنـگـیـن پــاره پــاره |
| بــکـن اکـنـون کـه کـردن مـی تـوانـی | چـون نـتـوانی چـه سـود آن را کـه دانی |
| چــه مـی گــویـم حــدیـث عــالـم دل | تـــو را ای ســرنــشــیــب پـــای در گــل |
| جــهـان آن تــو و تــو مــانــده عــاجــز | ز تــو مــحــرومــتــر کــس دیـده هــرگــز |
| چو محبـوسان بـه یک منزل نشستـه | بـه دسـت عـجـز پـای خـویـش بــسـتـه |
| نشـسـتـی چـون زنـان در کـوی ادبـار | نـمـی داری ز جــهـل خــویـشــتــن عـار |
| دلــیـران جــهـان آغــشــتــه در خــون | تـو سـرپــوشـیـده نـنـهـی پــای بــیـرون |
| چــه کـردی فــهـم از دیـن الـعــجــایـز | کـه بــر خـود جـهـل مـی داری تـو جـایـز |
| زنـان چــون نـاقـصـات عـقـل و دیـنـنـد | چـــرا مـــردان ره ایــشـــان گـــزیــنــنــد |
| اگــر مــردی بــرون آی و ســفــر کــن | هـر آنـچ آیـد بــه پــیـشـت زان گـذر کـن |
| مــیـاســا روز و شــب انــدر مــراحــل | مــشـــو مــوقـــوف هــمـــراه و رواحـــل |
| خـلـیـل آسـا بــرو حــق را طـلـب کـن | شــبــی را روز و روزی را بــه شــب کـن |
| ســتــاره بــا مـه و خــورشــیـد اکـبــر | بـــود حـــس و خـــیــال و عـــقـــل انــور |
| بــگــردان زیـن هـمــه ای راهــرو روی | هـمـیـشـه «لـا احـب الـافـلـیـن » گـوی |
| و یا چـون مـوسـی عـمـران در این راه | بــرو تــا بــشــنــوی «انـی انــا الــلــه » |
| تو را تا کوه هستی پیش باقی است | صدای لفظ «ارنی » «لن ترانی » است |
| حـقـیـقـت کـهـربـا ذات تـو کـاه اسـت | اگـر کــوه تــویـی نـبــود چــه راه اســت |
| تـجـلـی گـر رسـد بــر کـوه هـسـتـی | شود چـون خـاک ره هسـتـی ز پـستـی |
| گـدایـی گـردد از یـک جـذبـه شـاهـی | بـه یک لـحـظـه دهـد کـوهی بـه کـاهی |
| بــرو انـدر پــی خــواجــه بــه اســری | تـــمــاشـــا کــن هــمــه آیــات کــبـــری |
| بـــرون آی از ســـرای «ام هــانــی » | بــگــو مــطــلــق حــدیـث «مـن رآنـی » |
| گــذاری کــن ز کــاف و نــون کــونـیـن | نـشـین بـر قـاف قـرب «قـاب قـوسـین » |
| دهد حـق مـر تـو را هرچ آن بـخـواهی | نــمــایـنــدت هــمــه اشــیـا کــمــاهـی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
