گــر مــاه مــن بــرافــکــنــد از رخ نـقــاب رابــرقــع فــروهـلــد بــه جــمــال آفــتــاب راگـویـی دو چـشـم جــادوی عـابــدفـریـب اوبـر چـشم من بـه…
| گــر مــاه مــن بــرافــکــنــد از رخ نـقــاب را | بــرقــع فــروهـلــد بــه جــمــال آفــتــاب را |
| گـویـی دو چـشـم جــادوی عـابــدفـریـب او | بـر چـشم من بـه سحر بـبـستـند خواب را |
| اول نـظــر ز دســت بــرفـتــم عـنـان عـقـل | وان را کـه عـقـل رفـت چــه دانـد صـواب را |
| گفـتـم مگر بـه وصـل رهایی بـود ز عـشـق | بـی حـاصلست خـوردن مستـسقی آب را |
| دعـوی درسـت نیسـت گر از دسـت نازنین | چـون شـربــت شـکـر نـخـوری زهـر نـاب را |
| عشق آدمیتست گر این ذوق در تو نیست | همشـرکتـی بـه خـوردن و خـفتـن دواب را |
| آتــش بـــیــار و خــرمــن آزادگــان بـــســوز | تـــا پـــادشــه خــراج نــخــواهــد خــراب را |
| قوم از شـراب مسـت وز منظور بـی نصـیب | من مست از او چنان که نخواهم شراب را |
| سـعـدی نگفتـمت که مرو در کمند عـشـق | تــیــر نــظــر بــیــفــکــنــد افــراســیــاب را |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
