اگــر امــروز دلــدارم کــنـد چــون دوش بــدمـســتــیدرافـتــد در جــهـان غـوغـا درافـتــد شـور در هـســتــیالــا ای عــقــل شــوریـده بــد و نــیـک ج…
| اگــر امــروز دلــدارم کــنـد چــون دوش بــدمـســتــی | درافـتــد در جــهـان غـوغـا درافـتــد شـور در هـســتــی |
| الــا ای عــقــل شــوریـده بــد و نــیـک جــهــان دیـده | که امروز اسـت دست خـون اگر چـه دوش از او رستـی |
| درآمـد تــرک در خــرگــه چــه جــای تــرک قــرص مـه | کی دیده است ای مسلمانان مه گردون در این پستی |
| چــو گــرد راه هـیـن بــرجــه هـلـا پــا دار و گــردن نـه | کـه مـردن پـیش دلـبـر بـه تـو را زین عـمـر سـردسـتـی |
| بـرو بـی سـر بـه مـیخـانـه بـخـور بـی رطـل و پـیمـانه | کز این خم جهان چون می بـجـوشیدی بـرون جـستـی |
| غلام و خاک آن مستم که شد هم جام و هم دستم | غلامش چـون شـوی ای دل که تـو خـود عین آنسـتـی |
| چـه غـم داری در این وادی چـو روی یوسـفـان دیـدی | اگر چـه چـون زنان حـیران ز خنجـر دست خود خـستـی |
| منال ای دسـت از این خـنجـر چـو در کـف آمدت گوهر | هــزاران درد زه ارزد ز عــشــق یــوســـف آبـــســـتـــی |
| خـمـش کـن ای دل دریـا از ایـن جـوش و کـف انـدازی | زهی طرفه که دریایی چو ماهی چون در این شستـی |
| چـه بـاشـد شسـت روبـاهان بـه پـیش پـنجـه شیران | بـدران شـسـت اگـر خـواهـی بـرو در بــحـر پـیـوسـتـی |
| نـمـی دانـی کـه سـلـطـانـی تـو عـزرائیـل شـیـرانـی | تـو آن شـیر پـریشـانی کـه صـندوق خـود اشـکـسـتـی |
| عـجـب نبـود که صـندوقی شـکسـتـه گردد از شـیری | عجـب از چـون تـو شـیر آید که در صندوق بـنشـسـتـی |
| خــمـش کــردم درآ ســاقــی بــگـردان جــام راواقــی | زهـی دوران و دور مــا کــه بــهـر مــا مــیـان بــســتــی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
