خانه / کتابخانه دیجیتال / کتاب های شاعران / ابوالقاسم فردوسی / شماره ٦

شماره ٦

یـکــی راه پــیـش آمــدش نــاگــزیــرهـمـی رفـت بـایسـت بـر خـیـره خـیرپـــی اســـپ و گــویــا زبـــان ســوارز گــرمـا و از تــشــنـگـی شــد ز کــارپی…

یـکــی راه پــیـش آمــدش نــاگــزیــر	هـمـی رفـت بـایسـت بـر خـیـره خـیر
پـــی اســـپ و گــویــا زبـــان ســوار	ز گــرمـا و از تــشــنـگـی شــد ز کــار
پیاده شد از اسپ و ژوپین به دست	هـمـی رفـت پـویان بـه کـردار مـسـت
همی جست بـر چاره جستـن رهی	ســوی آســمـان کــرد روی آنـگــهـی
چـــنــیــن گــفــت کــای داور دادگــر	همه رنج و سـخـتـی تـو آری بـه سـر
گـرایـدونـک خــشـنـودی از رنـج مـن	بــدان گـیـتــی آگـنـده کــن گـنـج مـن
بــپــویـم هـمـی تــا مـگــر کــردگــار	دهـــد شـــاه کـــاووس را زیـــنـــهـــار
هــم ایــرانــیــان را ز چــنــگــال دیـو	گــشــایــد بــی آزار گــیـهــان خــدیـو
گــنــهــکــار و افــگــنــدگــان تــوانــد	پـــرســتـــنــده و بـــنــدگــان تـــوانــد
تــن پــیـلـوارش چـنـان تــفـتــه شـد	که از تـشنگی سست و آشفتـه شد
بــیـفـتــاد رسـتـم بــر آن گـرم خـاک	زبـان گشـتـه از تـشنگی چـاک چـاک
هـمـانـگـه یکـی مـیش نـیکـوسـرین	بــپــیـمــود پــیـش تــهـمــتــن زمـیـن
ازان رفـتـن مـیش اندیشـه خـاسـت	بـدل گفـت کابـشـخـور این کجـاسـت
هـمـانـا کــه بــخــشــایـش کــردگـار	فـــراز آمـــدســـت انـــدریــن روزگـــار
بـیفشارد شمشیر بـر دسـت راست	بــه زور جــهـانـدار بــر پــای خــاسـت
بـشد بـر پی میش و تیغش به چنگ	گــرفــتــه بــه دســت دگـر پــالـهـنـگ
بــره بــر یـکـی چـشـمـه آمـد پــدیـد	چــو مـیـش ســراور بــدانـجــا رسـیـد
تـهـمـتــن سـوی آسـمـان کـرد روی	چـنـیـن گـفـت کـای داور راسـتــگـوی
هـرانـکـس کـه از دادگـر یـک خــدای	بــپــیـچــد نــیــارد خــرد را بــه جــای
بـرین چشمه آبـشخور میش نیست	همان غرم دشتی مرا خویش نیست
بـه جـایی کـه تـنگ انـدر آید سـخـن	پــنــاهــت بــجــز پــاک یـزدان مــکــن
بــران غــرم بــر آفــریـن کــرد چــنــد	کــه از چــرخ گــردان مــبــادت گــزنــد
گـیـابــر در و دشـت تــو ســبــز بــاد	مــبـــاد از تـــو هــرگــز دل یــوز شــاد
تــرا هــرک یـازد بــه تــیـر و کــمــان	شـکـسـتـه کـمـان بـاد و تـیره گـمـان
کــه زنـده شــد از تــو گــو پــیـلـتــن	وگــرنـه پــرانــدیـشــه بــود از کــفــن
کـــه در ســـیــنـــه اژدهــای بـــزرگ	نـگـنـجــد بــمـانـد بــه چــنـگـال گـرگ
شــده پــاره پــاره کــنـان و کــشــان	ز رسـتـم بـه دشـمـن رسـیده نشـان
روانـش چـو پــردخـتـه شـد ز آفـریـن	ز رخـــش تـــگـــاور جـــدا کـــرد زیــن
همه تـن بـشسـتـش بـران آب پـاک	بــه کـردار خــورشـیـد شـد تــابــنـاک
چـو سـیراب شـد سـاز نخـچـیر کـرد	کـمـر بـسـت و تـرکـش پـر از تـیر کـرد
بــیـفــگــنــد گــوری چــو پــیـل ژیـان	جـــدا کــرد ازو چـــرم پـــای و مــیــان
چـو خـورشید تـیز آتـشی بـرفروخـت	بــرآورد ز آب انــدر آتــش بــســوخــت
بــپـردخـت ز آتـش بــخـوردن گـرفـت	بـه خـاک استـخـوانش سپـردن گرفت
سـوی چـشـمـه روشـن آمـد بــر آب	چـو سـیـراب شـد کـرد آهـنـگ خـواب
تـهمـتـن بـه رخـش سـراینده گـفـت	که بـا کس مکوش و مشـو نیز جـفـت
اگـر دشـمـن آیـد سـوی مـن بــپـوی	تـو بـا دیو و شـیران مشـو جـنگـجـوی
بــخـفـت و بـر آسـود و نـگـشـاد لـب	چـمـان و چـران رخـش تــا نـیـم شـب