بـرآسـود پـس لشکر از هر دو رویبـــرفــتـــنــد روز دوم جـــنــگــجـــویرده بـــرکـــشـــیــدنــد ایــرانــیــانچـنـان چـون بــود سـاز جـنـگ کـیـانچـو …
| بـرآسـود پـس لشکر از هر دو روی | بـــرفــتـــنــد روز دوم جـــنــگــجـــوی |
| رده بـــرکـــشـــیــدنــد ایــرانــیــان | چـنـان چـون بــود سـاز جـنـگ کـیـان |
| چـو افـراسـیـاب آن سـپـه را بـدیـد | بـزد کـوس رویـیـن و صـف بـرکـشـیـد |
| چـنـان شـد ز گـرد سـواران جـهـان | کـه خـورشـید گفـتـی شـد اندر نهان |
| دهـــاده بـــرآمـــد ز هــر دو گـــروه | بــیــابـــان نــبــود ایــچ پــیــدا ز کــوه |
| بـرانـسـان سـپـه بـر هم آویخـتـنـد | چـو رود روان خـون هـمـی ریـخـتــنـد |
| به هر سو که قارن شدی رزمخواه | فــرو ریـخــتــی خــون ز گـرد ســیـاه |
| کـجــا خـاسـتــی گـرد افـراسـیـاب | همه خون شدی دشت چون رود آب |
| ســرانـجــام نـوذر ز قـلـب ســپــاه | بــیــامــد بـــه نــزدیــک او رزمــخــواه |
| چـنـان نـیـزه بــر نـیـزه انـداخـتــنـد | سـنـان یـک بــه دیـگـر بــرافـراخـتـنـد |
| کـه بـر هم نپـیچـد بـران گـونه مـار | شــهـان را چــنـیـن کـی بــود کـارزار |
| چـنین تـا شـب تـیره آمـد بـه تـنگ | بـرو خـیـره شـد دسـت پـور پـشـنـگ |
| از ایران سپـه بـیشتـر خستـه شد | وزان روی پــیـکــار پــیـوســتــه شــد |
| بــه بـیـچـارگـی روی بــرگـاشـتـنـد | بـه هـامـون بـرافـگـنـده بـگـذاشـتـنـد |
| دل نـــوذر از غـــم پـــر از درد بـــود | کـه تــاجـش ز اخـتـر پــر از گـرد بــود |
| چو از دشت بـنشست آوای کوس | بــفـرمـود تــا پــیـش او رفـت طــوس |
| بشد طوس و گستهم بـا او به هم | لــبـــان پـــر ز بـــاد و روان پــر ز غــم |
| بـگفت آنک در دل مرا درد چـیست | همی گفت چـندی و چندی گریست |
| از انـــدرز فــــرخ پــــدر یـــاد کــــرد | پـر از خـون جـگـر لب پـر از بـاد سـرد |
| کجا گفته بـودش که از ترک و چین | ســپــاهـی بــیـایـد بــه ایـران زمـیـن |
| ازیـشــان تــرا دل شــود دردمــنــد | بــســی بــر ســپــاه تــو آیـد گــزنــد |
| ز گـفـتـار شـاه آمـد اکـنـون نـشـان | فـــراز آمـــد آن روز گـــردنــکـــشـــان |
| کــس از نـامـه نـامــداران نـخــوانـد | که چـندین سپـه کس ز تـرکان بـراند |
| شـمـا را سـوی پـارس بـاید شـدن | شــبـــســـتـــان بـــیــاوردن و آمــدن |
| وزان جـا کـشـیدن سـوی زاوه کوه | بــــران کـــوه الـــبـــرز بـــردن گـــروه |
| ازیـدر کــنـون زی ســپــاهـان رویـد | وزیـن لـشـکـر خـویـش پــنـهـان رویـد |
| ز کـار شـما دل شـکـسـتـه شـوند | بـرین خـسـتـگی نیز خـسـتـه شـوند |
| ز تــخـم فـریـدون مـگـر یـک دو تـن | بـرد جـان ازیـن بـی شـمـار انـجـمـن |
| نـدانـم کــه دیـدار بــاشــد جــزیـن | یک امشب بـکوشیم دسـت پـسـین |
| شـــب و روز داریــد کـــارآگـــهـــان | بــجــویـیــد هــشــیــار کــار جــهــان |
| ازیـن لـشـکـر ار بـد دهـنـد آگـهـی | شـود تــیـره ایـن فـر شـاهـنـشـهـی |
| شـمـا دل مـدارید بـس مـسـتـمند | کـه بــایـد چـنـیـن بــد ز چـرخ بــلـنـد |
| یـکـی را بــه جـنـگ انـدر آیـد زمـان | یـکــی بــا کــلــاه مـهـی شــادمــان |
| تـن کشـتـه بـا مرده یکسـان شود | طـپـد یـک زمـان بــازش آسـان شـود |
| بـدادش مـران پـنـدها چـون سـزید | پس آن دست شاهانه بـیرون کشید |
| گــرفــت آن دو فــرزنـد را در کــنــار | فــرو ریــخــت آب از مــژه شــهــریــار |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
