خانه / کتابخانه دیجیتال / کتاب های شاعران / ابوالقاسم فردوسی / شماره ٤

شماره ٤

ازان پـس جـهانجـوی خـستـه جـگربــرون کـرد مـردی چــو مـرغــی بــه پــرسـوی زابــلـســتــان فـرسـتــاد زودبــه نــزدیــک دســتــان و رســتــم درودکنون …

ازان پـس جـهانجـوی خـستـه جـگر	بــرون کـرد مـردی چــو مـرغــی بــه پــر
سـوی زابــلـســتــان فـرسـتــاد زود	بــه نــزدیــک دســتــان و رســتــم درود
کنون چـشم شد تـیره و تـیره بـخت	بــه خــاک انـدر آمـد سـر تــاج و تــخـت
جـگـر خـسـتــه در چـنـگ آهـرمـنـم	هــمــی بــگــســلــد زار جــان از تــنــم
چـــو از پـــنـــدهـــای تـــو یـــادآورم	هـــمـــی از جــــگـــر ســـرد بــــاد آورم
نـرفـتـم بــه گـفـتـار تـو هـوشـمـنـد	ز کــم دانــشــی بـــر مــن آمــد گــزنــد
اگـر تــو نـبــنـدی بــدیـن بــد مـیـان	هــمــه ســود را مــایــه بـــاشــد زیــان
چـو پـوینـده نـزدیک دسـتـان رسـید	بــگـفـت آنـچ دانـســت و دیـد و شـنـیـد
هـم آن گـنـج و هم لـشـکـر نـامـدار	بـــیــاراســتــه چــون گــل انــدر بـــهــار
همـه چـرخ گـردان بـه دیوان سـپـرد	تــو گــویــی کــه بــاد انــدر آمــد بــبــرد
چـو بـشـنـید بـر تـن بـدرید پـوسـت	ز دشمن نهان داشت این هم ز دوست
بــه روشـن دل از دور بــدهـا بــدیـد	کـه زیـن بـر زمـانـه چـه خـواهـد رسـیـد
بـه رستم چنین گفت دستـان سام	کـه شـمـشـیـر کـوتــه شــد انـدر نـیـام
نـشـاید کـزین پـس چـمـیم و چـریم	وگــر تــخــت را خــویــشــتــن پــروریــم
کـه شـاه جـهـان در دم اژدهـاسـت	بــه ایـرانـیـان بــر چــه مـایـه بــلـاســت
کـنـون کــرد بــایـد تــرا رخــش زیـن	بـخـواهـی بـه تـیـغ جـهـان بـخـش کـین
هــمــانــا کــه از بــهــر ایـن روزگــار	تـــــرا پــــــرورانـــــیـــــد پــــــروردگـــــار
نــشــایــد بــدیـن کــار آهــرمــنــی	کـــه آســــایـــش آری و گـــر دم زنـــی
بــرت را بـه بــبـر بـیـان سـخـت کـن	سـر از خـواب و انـدیـشـه پــردخـت کـن
هران تن که چشمش سنان تو دید	کــــه گـــویـــد کــــه او را روان آرمـــیـــد
اگـر جــنـگ دریـا کـنـی خــون شـود	از آوای تــــو کــــوه هــــامــــون شــــود
نــبــایـد کــه ارژنـگ و دیـو ســپــیـد	بـــه جــان از تـــو دارنــد هــرگــز امــیــد
کـــنــون گـــردن شـــاه مـــازنــدران	هــمــه خــرد بـــشــکــن بـــگــرز گــران
چـنین پـاسخـش داد رستـم که راه	درازسـت و مـن چـون شـوم کـینه خـواه
ازیـن پــادشـاهـی بــدان گـفـت زال	دو راهـســت و هـر دو بــه رنـج و وبــال
یـکـی از دو راه آنـک کــاووس رفــت	دگــر کــوه و بــالــا و مــنــزل دو هـفــت
پـر از دیو و شـیرسـت و پـر تـیرگـی	بــمــانـد بــدو چــشــمـت از خــیـرگــی
تـو کـوتـاه بـگـزین شـگـفـتـی بـبـین	کــه یــار تـــو بـــاشــد جــهــان آفــریــن
اگـرچـه بـه رنـجـسـت هـم بــگـذرد	پـــی رخــش فــرخ زمــیــن بـــســپـــرد
شـب تـیـره تــا بــرکـشـد روز چـاک	نــیــایــش کــنــم پــیــش یــزدان پـــاک
مــگــر بـــاز بــیــنــم بـــر و یــال تــو	هـمـان پــهـلــوی چــنـگ و گــوپــال تــو
و گـر هـوش تـو نـیـز بـر دسـت دیـو	بـــرآیــد بــه فــرمــان گــیــهــان خــدیــو
تـواند کسـی این سـخـن بـازداشت	چــنــان کــاو گــذارد بــبــایـد گــذاشــت
نـخـواهـد همـی مـانـد ایدر کـسـی	بــخــوانـنــد اگــرچــه بــمــانـد بــســی
کـسـی کـاو جـهـان را بـنـام بــلـنـد	گــذارد بـــه رفــتـــن نــبـــاشـــد نــژنــد
چـنـیـن گـفـت رسـتـم بـه فـرخ پـدر	کـه مـن بــسـتـه دارم بـه فـرمـان کـمـر
ولـیـکـن بــدوزخ چـمـیـدن بــه پــای	بـــزرگـــان پـــیــشـــیــن نــدیــدنــد رای
هـمـان از تـن خـویش نـابـوده سـیر	نــیــایـد کــســی پــیـش درنــده شــیـر
کـنون من کـمربـسـتـه و رفـتـه گـیر	نــخــواهــم جــز از دادگــر دســتــگــیــر
تــن و جـان فـدای سـپــهـبــد کـنـم	طــلــســـم دل جـــادوان بـــشـــکــنــم
هرانکـس کـه زنـده اسـت ز ایرانیان	بـــیــارم بـــبـــنــدم کـــمــر بـــر مــیــان
نـه ارژنــگ مــانـم نـه دیـو ســپــیـد	نـه سـنـجـه نـه پـولـاد غـنـدی نـه بــیـد
بــه نـام جــهـان آفـریـن یـک خـدای	کــه رســتــم نـگــردانـد از رخــش پــای
مگر دست ارژنگ بـستـه چـو سنگ	فــگــنــده بــه گــردنــش در پــالــهـنــگ
ســر و مــغــز پـــولــاد را زیــر پـــای	پـــی رخــش بـــرده زمــیــن را ز جـــای
بـــپــوشــیــد بـــبـــر و بــرآورد یــال	بـــرو آفـــریــن خـــوانــد بـــســـیــار زال
چـو رسـتـم بــرخـش انـدر آورد پـای	رخـش رنگ بـر جـای و دل هم بـه جـای
بـــیـــامـــد پـــر از آب رودابــــه روی	هـمـی زار بــگـریـسـت دسـتــان بــروی
بــدو گـفــت کـای مـادر نـیـکـخــوی	نــــه بــــگــــزیـــدم ایـــن راه بــــرآرزوی
مــرا در غــم خــود گــذاری هـمــی	بـــه یــزدان چـــه امـــیــدداری هــمــی
چــنـیـن آمــدم بــخــشــش روزگــار	تـــو جـــان و تـــن مــن بـــه زنــهــار دار
بــه پــدرود کـردنـش رفـتـنـد پــیـش	کـه دانـسـت کـش بــاز بــیـنـنـد بــیـش
زمـانـه بــدیـن سـان هـمـی بـگـذرد	دمــش مــرد دانــا هــمــی بـــشــمــرد
هـران روز بــد کـز تــو انـدر گـذشـت	بــر آنــی کــزو گــیــتــی آبــاد گــشــت