چـو نـمـاز شـام هـر کـس بــنـهـد چــراغ و خـوانـیمــنــم و خــیـال یـاری غــم و نـوحــه و فــغــانـیچــو وضــو ز اشــک ســازم بــود آتــشــیـن نـمـازم…
| چـو نـمـاز شـام هـر کـس بــنـهـد چــراغ و خـوانـی | مــنــم و خــیـال یـاری غــم و نـوحــه و فــغــانـی |
| چــو وضــو ز اشــک ســازم بــود آتــشــیـن نـمـازم | در مـســجــدم بــســوزد چــو بــدو رســد اذانـی |
| رخ قـبــلـه ام کـجــا شـد کـه نـمـاز مـن قـضـا شـد | ز قـضـا رسـد هـمـاره بــه مـن و تــو امـتــحــانـی |
| عـجـبـا نـمـاز مـسـتـان تـو بـگـو درسـت هسـت آن | کــه نـدانـد او زمــانـی نـشــنـاســد او مــکــانـی |
| عجبا دو رکعت است این عجبا که هشتمین است | عـجـبـا چـه سـوره خـوانـدم چـو نداشـتـم زبـانی |
| در حـق چـگـونه کـوبـم کـه نه دسـت ماند و نه دل | دل و دسـت چـون تـو بـردی بـده ای خـدا امـانی |
| بـــه خــدا خــبـــر نــدارم چـــو نــمــاز مــی گــزارم | کـه تــمـام شـد رکـوعـی کـه امـام شـد فـلـانـی |
| پـس از این چو سایه بـاشم پس و پیش هر امامی | کــه بــکــاهـم و فــزایـم ز حــراک ســایـه بــانـی |
| بــه رکـوع ســایـه مـنـگـر بــه قـیـام ســایـه مـنـگـر | مطـلـب ز سـایه قـصـدی مطـلـب ز سـایه جـانی |
| ز حـسـاب رسـت سـایه کـه بـه جـان غـیـر جـنـبـد | که همی زند دو دستک که کجاست سایه دانی |
| چـو شـه اسـت سـایه بـانـم چـو روان شـود روانـم | چــو نـشـیـنـد او نـشـسـتــم بــه کـرانـه دکـانـی |
| چــو مــرا نـمــانــد مــایـه مــنـم و حــدیـث ســایـه | چــه کــنــد دهــان ســایـه تــبــعــیــت دهــانــی |
| نــکـــنــی خـــمــش بـــرادر چـــو پـــری ز آب و آذر | ز ســبــو هـمـان تــلـابــد کـه در او کـنـنـد یـا نـی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
