ازان پـس بـیـامـد بـه پـرده سـرایز هـرگـونـه انـداخــت بــا شــاه رایز لـهـراسـپ وز کـیـن فـرشـیـدوردازان نــــــامــــــداران روز نـــــبــــــردبـدو…
| ازان پـس بـیـامـد بـه پـرده سـرای | ز هـرگـونـه انـداخــت بــا شــاه رای |
| ز لـهـراسـپ وز کـیـن فـرشـیـدورد | ازان نــــــامــــــداران روز نـــــبــــــرد |
| بـدو گفت گشتـاسـپ کای زورمند | تـو شـادانـی و خـواهـرانـت بـه بـنـد |
| خـنک آنک بـر کینه گه کشتـه شد | نه در چـنگ تـرکان سـرگشـتـه شد |
| چـو بـر تـخـت بـینند ما را نشست | چـه گوید کـسـی کو بـود زیر دسـت |
| بــگــریـم بــریـن نـنـگ تــا زنـده ام | بــه مـغـز انـدرون آتــش افـگـنـده ام |
| پــذیــرفــتــم از کــردگــار بـــلــنــد | که گر تـو بـه تـوران شوی بـی گزند |
| بـــه مــردی شـــوی در دم اژدهــا | کــنــی خــواهـران را ز تــرکــان رهـا |
| سـپــارم تـرا تــاج شـاهـنـشـهـی | همـان گـنج بـی رنج و تـخـت مـهی |
| مرا جـایگاه پـرسـتـش بـس اسـت | نه فـرزند مـن نزد دیگـر کـس اسـت |
| چــنـیـن پــاســخ آورد اسـفـنـدیـار | کـه بــی تــو مـبــیـنـاد کـس روزگـار |
| بـه پـیـش پـدر مـن یکـی بـنـده ام | روان را بـــه فــرمــانــش آگــنــده ام |
| فـدای تـو دارم تـن و جـان خـویـش | نخواهم سر و تخت و فرمان خویش |
| شوم بـاز خـواهم ز ارجـاسپ کین | نــمــانــم بــر و بــوم تــوران زمــیــن |
| بـه تـخـت آورم خـواهـران را ز بـنـد | بــه بــخــت جــهـانـدار شـاه بــلـنـد |
| بـرو آفرین کرد گشـتـاسـپ و گفت | کـه بــا تــو روان و خـرد بــاد جــفـت |
| بــرفــتــنــت یـزدان پــنــاه تــو بــاد | بــه بــاز آمـدن تــخــت گـاه تــو بــاد |
| بخواند آن زمان لشگر از هر سوی | بـه جـایی کـه بـد مـوبـدی گـر گـوی |
| ازیــشـــان گــزیــده ده و دو هــزار | ســواران مــرد افــگــن و کــیـنـه دار |
| بـر ایـشـان بــبـخـشـیـد گـنـج درم | نکـرد ایچ کس را بـه بـخـشـش دژم |
| بـبـخـشـید گـنـجـی بـر اسـفـندیار | یــکــی تــاج پــر گــوهــر شــاهــوار |
| خــروشــی بــرآمـد ز درگـاه شــاه | شـد از گـرد خـورشـید تـابـان سـیاه |
| ز ایوان بـه دشـت آمـد اسـفـنـدیار | ســـپـــاهـــی گـــزیــد از در کـــارزار |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
