گــشـــتـــه در راهــت غــبـــار آلــود روی زرد مــامی رسیم از گرد راه اینسـت راه آورد مادر هـوای شـمـع رویـت قـطـره هـای اشـک گـرمدم به دم بر چهره می…
| گــشـــتـــه در راهــت غــبـــار آلــود روی زرد مــا | می رسیم از گرد راه اینسـت راه آورد ما |
| در هـوای شـمـع رویـت قـطـره هـای اشـک گـرم | دم به دم بر چهره می بندد ز آه سرد ما |
| بــس کـه از یـاران هـم دردان جــدا افــتــاده ایـم | گشـتـه اسـت از بـی کـسـی همدرد ما |
| بـــا گــیــاه شـــور پـــرور فــرقــت بـــاران نــکــرد | آن چه هجـران کرد بـا جـان بـلا پـرورد ما |
| گــر عــیــاذالــلــه از مــا بـــر دلــت گــردی بـــود | حـسـبـتـا لله بـه بـاد نیسـتـی ده گرد ما |
| گــرد از جــمــعــیــت دلــهــا بـــر آرد بــی درنــگ | چـون ز گـرد ره شـود پـیدا سـوار فـرد ما |
| دوش آن وحشی شمایل محتشم را دید و گفت | بـاز پـیدا گـشـت مجـنون بـیابـان گـرد مـا |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
