خانه / کتابخانه دیجیتال / کتاب های شاعران / ابوالقاسم فردوسی / شماره ٢

شماره ٢

پـس آنـگـه ز مـرگ مـنـوچـهـر شـاهبــشـد آگـهـی تــا بــه تـوران سـپــاهز نـــارفـــتـــن کـــار نـــوذر هــمـــانیـکــایـک بــگــفــتــنـد بــا بــدگـ…

پـس آنـگـه ز مـرگ مـنـوچـهـر شـاه	بــشـد آگـهـی تــا بــه تـوران سـپــاه
ز نـــارفـــتـــن کـــار نـــوذر هــمـــان	یـکــایـک بــگــفــتــنـد بــا بــدگــمــان
چـو بـشـنید سـالار تـرکـان پـشـنگ	چنان خواست کاید بـه ایران به جنگ
یــکــی یــاد کــرد از نــیــا زادشـــم	هــم از تــور بـــر زد یــکــی تــیــز دم
ز کــار مــنـوچــهـر و از لــشــکــرش	ز گــردان و ســـالــار و از کــشــورش
هــمــه نــامـــداران کـــشـــورش را	بــخــوانـد و بــزرگــان لــشــکــرش را
چـو ارجـسـپ و گـرسـیوز و بـارمـان	چــو کــلـبــاد جــنـگــی هـژبــر دمـان
سـپـهبـدش چـون ویسـه تـیزچـنـگ	کـه سـالـار بــد بــر سـپــاه پــشـنـگ
جـهـان پـهـلـوان پـورش افـراسـیـاب	بــخــوانـدش درنـگـی و آمـد شـتــاب
سـخـن راند از تـور و از سـلم گفـت	کـه کـین زیـر دامـن نـشـایـد نـهـفـت
کسی را کجـا مغز جوشیده نیست	بـرو بـر چـنـین کـار پـوشـیده نـیسـت
کــه بــا مــا چــه کــردنــد ایـرانـیـان	بــدی را بــبــسـتــنـد یـک یـک مـیـان
کنون روز تـندی و کین جـستـنست	رخ از خـون دیـده گـه شـسـتـنـسـت
ز گــفــت پــدر مــغــز افــراســیــاب	بــــرآمـــد ز آرام وز خــــورد و خـــواب
بــه پـیـش پـدر شـد گـشـاده زبــان	دل آگــنـده از کــیـن کــمــر بــرمـیـان
کـه شـایسـتـه جـنـگ شـیران مـنم	هـــم آورد ســــالـــار ایـــران مـــنـــم
اگــر زادشــم تـــیــغ بـــرداشــتـــی	جـهان را بـه گرشـاسـپ نگـذاشـتـی
مـیـان را بــبـسـتـی بـه کـیـن آوری	بـــایــران نــکـــردی مــگــر ســـروری
کـنـون هـرچــه مـانـیـده بــود از نـیـا	ز کـیـن جــسـتــن و چــاره و کـیـمـیـا
گـشـادنـش بــر تـیـغ تـیـز مـنـسـت	گـه شـورش و رسـتــخــیـز مـنـسـت
بـه مـغـز پـشـنگ انـدر آمـد شـتـاب	چــو دیـد آن ســهـی قـد افـراسـیـاب
بــر و بــازوی شـیـر و هـم زور پــیـل	وزو سـایـه گـسـتـرده بـر چـنـد مـیـل
زبــانــش بــه کــردار بــرنــده تــیــغ	چـو دریـا دل و کـف چـو بــارنـده مـیـغ
بــفـرمـود تــا بــرکـشـد تـیـغ جـنـگ	بــه ایـران شـود بــا سـپــاه پـشـنـگ
سـپـهبـد چـو شایسـتـه بـیند پـسر	سـزد گـر بــرآرد بــه خــورشـیـد سـر
پـس از مرگ بـاشد سر او بـه جـای	ازیــرا پـــســـر نـــام زد رهــنـــمـــای
چـو شـد سـاخـتـه کار جـنگ آزمای	بــه کــاخ آمــد اغــریـرث رهــنــمــای
بـه پـیـش پـدر شـد پـرانـدیشـه دل	کـه انـدیشـه دارد هـمـی پـیشـه دل
چـنـیـن گـفـت کـای کـار دیـده پــدر	ز تــرکــان بــه مــردی بـــرآورده ســر
منوچـهر از ایران اگـر کـم شـدسـت	سـپـهدار چـون سـام نیرم شـدسـت
چـو گرشاسـپ و چـون قارن رزم زن	جـــز ایــن نــامـــداران آن انــجـــمــن
تـو دانی که بـا سلم و تـور سـتـرگ	چــه آمــد ازان تــیــغ زن پــیــر گــرگ
نــیـا زادشــم شــاه تــوران ســپــاه	که تـرگش همی سود بـر چـرخ و ماه
ازیـن در سـخـن هـیـچ گـونـه نـرانـد	بــه آرام بــر نــامــه کــیـن نــخــوانــد
اگــر مــا نــشــوریــم بــهــتــر بـــود	کـزیـن جـنـبــش آشـوب کـشـور بــود
پـسـر را چـنین داد پـاسـخ پـشـنگ	کــه افــراســیـاب آن دلــاور نــهـنــگ
یـکـی نـره شــیـرســت روز شــکـار	یــکــی پــیــل جــنــگــی گــه کــارزار
تـــرا نــیــز بـــا او بـــبـــایــد شـــدن	بــه هـر بــیـش و کــم رای فــرخ زدن
نـبــیـره کـه کـیـن نـیـا را نـجــسـت	سـزد گـر نـخــوانـی نـژادش درســت
چــو از دامـن ابــر چــیـن کـم شــود	بــیــابـــان ز بـــاران پــر از نــم شــود
چـراگاه اسـپـان شـود کوه و دشـت	گــیــاهــا ز یــال یـلــان بــرگــذشــت
جهان سر به سر سبز گردد ز خوید	بـه هـامـون سـراپـرده بــایـد کـشـیـد
سـپــه را هـمـه سـوی آمـل بــرانـد	دلـی شـاد بــر سـبــزه و گـل بــرانـد
دهسـتـان و گـرگـان همـه زیر نـعـل	بــکـوبــیـد وز خــون کــنـیـد آب لـعــل
مـنـوچـهـر از آن جـایگـه جـنـگـجـوی	بــه کـیـنـه ســوی تــور بــنـهـاد روی
بـــکـــوشـــیـــد بــــا قـــارن رزم زن	دگـر گـرد گـرشــاســپ زان انـجــمـن
مـگـر دسـت یـابـیـد بـر دشـت کـین	بـــریــن دو ســرافــراز ایــران زمــیــن
روان نــیــاگــان مــا خــوش کــنــیـد	دل بــدســگــالــان پــرآتــش کــنــیـد
چـنـیـن گـفـت بــا نـامـور نـامـجـوی	که من خون به کین اندر آرم به جوی