چــنــان شــد ز گــفــتــار او پــهــلــوانکـه گـفـتـی بـرافـشـانـد خـواهـد روانگــلـه هـرچ بــودش بــه زابــلــســتــانبــیـاورد لـخــتــی بــه کــاب…
| چــنــان شــد ز گــفــتــار او پــهــلــوان | کـه گـفـتـی بـرافـشـانـد خـواهـد روان |
| گــلـه هـرچ بــودش بــه زابــلــســتــان | بــیـاورد لـخــتــی بــه کــابــلـســتــان |
| هـمـه پــیـش رســتــم هـمـی رانـدنـد | بــرو داغ شــاهـان هـمــی خــوانـدنـد |
| هر اسپـی که رستم کشیدیش پـیش | بـه پشتش بـیفشاردی دست خویش |
| ز نــیـروی او پــشــت کــردی بــه خــم | نــهـادی بــه روی زمــیـن بــر شــکــم |
| چــنــیـن تــا ز کــابــل بــیــامــد زرنــگ | فـسـیلـه هـمـی تـاخـت از رنـگ رنـگ |
| یـکـی مـادیـان تــیـز بــگـذشـت خـنـگ | بــرش چـون بــر شـیـر و کـوتــاه لـنـگ |
| دو گــوشــش چــو دو خــنــجــر آبـــدار | بـــر و یــال فـــربـــه مـــیــانــش نـــزار |
| یــکــی کــره از پـــس بـــه بـــالــای او | ســریـن و بــرش هـم بــه پــهـنـای او |
| ســیـه چــشــم و بــورابــرش و گـاودم | ســیـه خــایـه و تــنــد و پــولــادســم |
| تـــنــش پـــرنــگــار از کــران تـــا کــران | چـــو داغ گــل ســـرخ بـــر زعـــفـــران |
| چــو رســتــم بــران مـادیـان بــنـگـریـد | مـــر آن کـــره پـــیــلـــتـــن را بـــدیـــد |
| کــمــنــد کــیــانــی هــمــی داد خـــم | کــــه آن کــــره را بــــازگــــیــــرد ز رم |
| بـه رسـتـم چـنـیـن گـفـت چـوپـان پـیـر | کـه ای مـهتـر اسـپ کـسـان را مـگـیر |
| بـپـرسید رستـم که این اسـپ کیست | کـه دو رانـش از داغ آتــش تـهـیـسـت |
| چـنـین داد پـاسـخ کـه داغـش مـجـوی | کزین هسـت هر گونه ای گفت وگوی |
| همی رخـش خـوانیم بـورابـرش اسـت | بـه خـو آتـشی و بـه رنگ آتـش است |
| خـــداونـــد ایــن را نـــدانـــیـــم کـــس | همی رخش رستـمش خوانیم و بـس |
| سـه سـالـسـت تـا این بـزین آمدسـت | بــه چـشـم بــزرگـان گـزیـن آمـدسـت |
| چــو مــادرش بــیـنــد کــمــنــد ســوار | چـــو شـــیــر انــدرآیــد کــنــد کـــارزار |
| بــیـنـداخــت رســتــم کـیـانـی کـمـنـد | ســـر ابـــرش آورد نـــاگـــه بـــبـــنـــد |
| بـــیــامــد چـــو شــیــر ژیــان مــادرش | همی خواست کندن به دندان سرش |
| بـــغــریــد رســتـــم چــو شــیــر ژیــان | از آواز او خــــیـــره شــــد مــــادیــــان |
| یـکــی مــشــت زد نـیـز بــر گــردنــش | کـزان مـشـت بـرگـشـت لـرزان تـنـش |
| بـیفتـاد و بـرخـاسـت و بـرگشت از وی | بـــســوی گــلــه تــیــز بــنــهــاد روی |
| بـــیــفــشــارد ران رســـتـــم زورمــنــد | بـــرو تـــنــگــتـــر کــرد خــم کــمــنــد |
| بـــیـــازیــد چـــنـــگـــال گـــردی بـــزور | بـیـفـشـارد یک دسـت بـر پـشـت بـور |
| نـکـرد ایـچ پــشــت از فـشـردن تــهـی | تــو گــفــتــی نــدارد هـمــی آگــهـی |
| بـدل گفـت کـاین بـرنشـسـت منسـت | کـنون کـار کـردن بـه دسـت مـنـسـت |
| ز چــوپــان بــپــرســیــد کــایــن اژدهــا | بـه چـندسـت و این را که خـواهد بـها |
| چـنـیـن داد پــاسـخ کـه گـر رسـتـمـی | بـــرو راســـت کــن روی ایــران زمــی |
| مـر ایـن را بــر و بــوم ایـران بــهـاسـت | بـدین بـر تـو خواهی جهان کرد راست |
| لـب رسـتـم از خـنده شـد چـون بـسـد | هـمـی گـفــت نـیـکـی ز یـزدان ســزد |
| بــــه زیـــن انـــدر آورد گــــلــــرنـــگ را | ســرش تــیـز شـد کـیـنـه و جــنـگ را |
| گـــشـــاده زنــخ دیــدش و تـــیــزتـــگ | بـــدیـــدش کـــه دارد دل و تـــاو و رگ |
| کـشــد جــوشــن و خــود و کـوپــال او | تــــن پـــــیــــلــــوار و بـــــر و یــــال او |
| چنان گشت ابـرش که هر شب سپـند | هـمـی سـوخــتــنـدش ز بــیـم گـزنـد |
| چپ و راست گفتی که جادو شدست | بـــه آورد تـــا زنــده آهــو شـــدســـت |
| دل زال زر شـــد چــــو خـــرم بــــهـــار | ز رخـــش نـــوآیــیـــن و فـــرخ ســـوار |
| در گـــنـــج بـــگـــشـــاد و دیـــنـــار داد | از امـــروز و فـــردا نـــیـــامـــدش یـــاد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
