تـا بـدین غـایت کـه رفـت از مـن نـیامـد هیچ کـارراسـتــی بــایـد بــه بــازی صـرف کـردم روزگـارهیچ دست آویزم آن سـاعت که سـاعت در رسدنـیـسـت الـا آنـک…
| تـا بـدین غـایت کـه رفـت از مـن نـیامـد هیچ کـار | راسـتــی بــایـد بــه بــازی صـرف کـردم روزگـار |
| هیچ دست آویزم آن سـاعت که سـاعت در رسد | نـیـسـت الـا آنـکـه بـخـشـایـش کـنـد پـروردگـار |
| بــس مـلـامـتـهـا کـه خـواهـد بــرد جـان نـازنـیـن | روز عـرض از دسـت جــور نـفـس نـاپــرهـیـزگـار |
| گـاه مـی گـویم چـه بـودی گـر نبـودی روز حـشـر | تـا نگـشـتـندی بـدان در روی نیکـان شـرمسـار |
| بــاز مـی گــویـم نـشــایـد راه نـومـیـدی گــرفــت | پیش انعامش چه باشد عفو چون من صد هزار |
| سـعـی تـا مـن می بـرم هرگـز نبـاشـد سـودمند | تـوبـه تـا مـن مـی کـنـم هرگـز نـبـاشـد بـرقـرار |
| چـشـم تـدبـیـرم نـمـی بـینـد بـه تـاریکـی جـهـل | جـرم بـخـشـایا بـه تـوفـیقـم چـراغـی پـیش دار |
| مـن کـه از شـرم گـنـه سـر بـرنـمـی آرم ز پـیش | سـر بـه عـلـیـیـن بـرآرم گـر تـو گـویی سـر بـرآر |
| گر چه بی فرمانی از حد رفت و تقصیر از حساب | هر چه هستم همچنان هستم بـه عفو امیدوار |
| یـارب از سـعـدی چـه کـار آیـد پـسـنـد حـضـرتـت | یــا تـــوانــایــی بـــده یــا نــاتـــوانــی در گـــذار |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
