وزان روی رسـتــم بــه ایـوان رسـیـدمـر او را بـران گـونه دسـتـان بـدیدزواره فـــرامـــرز گـــریـــان شــــدنـــدازان خـسـتـگـیهاش بـریان شـدندز سـربــ…
| وزان روی رسـتــم بــه ایـوان رسـیـد | مـر او را بـران گـونه دسـتـان بـدید |
| زواره فـــرامـــرز گـــریـــان شــــدنـــد | ازان خـسـتـگـیهاش بـریان شـدند |
| ز سـربــر هـمـی کـنـد رودابــه مـوی | بـر آواز ایشان همی خـسـت روی |
| زواره بـــه زودی گــشـــادش مــیــان | ازو بــرکــشــیــدنــد بـــبــر بــیــان |
| هـرانـکـس کـه دانـا بـد از کـشـورش | نشـسـتـند یکـسـر همه بـر درش |
| بــفــرمــود تــا رخــش را پــیـش اوی | بـبردند و هرکس که بد چاره جوی |
| گـرانمـایه دسـتـان همـی کـند مـوی | بــران خـسـتـگـیـهـا بـمـالـیـد روی |
| هـمـی گـفـت مـن زنـده بـا پـیر سـر | بـدیدم بـدین سـان گـرامـی پـسـر |
| بـدو گفت رستـم کزین غم چـه سود | کـه این ز آسـمان بـودنی کـار بـود |
| بـه پـیش اسـت کـاری که دشـوارتـر | وزو جــان مــن پـــر ز تــیــمــارتـــر |
| کـه هرچـنـد مـن بـیش پـوزش کـنـم | کـه ایـن شـیـردل را فـروزش کـنـم |
| نـجـوید همـی جـز همـه نـاخـوشـی | بـه گـفـتـار و کـردار و گـردنکـشـی |
| رسـیـدم ز هـر سـو بــه گـرد جــهـان | خــبــر یـافـتــم ز آشــکـار و نـهـان |
| گــرفــتــم کــمــربــنــد دیـو ســپــیـد | زدم بـر زمین همچـو یک شاخ بـید |
| نـتــابــم هـمـی ســر ز اســفـنـدیـار | ازان زور و آن بـــخــشــش کــارزار |
| خــدنـگـم ز ســنـدان گــذر یـافــتــی | زبـون داشـتـی گـر سـپـر یـافـتـی |
| زدم چــنــد بــر گــبــر اســفــنــدیــار | گـراینـده دسـت مـرا داشـت خـوار |
| هـمـان تـیـغ مـن گـر بـدیـدی پـلـنـگ | نهان داشتـی خویشتـن زیر سنگ |
| نـبــرد هـمـی جــوشــن انـدر بــرش | نــه آن پــاره پــرنـیـان بــر ســرش |
| سـپـاسم ز یزدان که شب تـیره شد | دران تـیرگی چـشم او خـیره شـد |
| بــه رسـتــم مـن از چــنـگ آن اژدهـا | نـدانـم کـزیـن خــســتــه آیـم رهـا |
| چه اندیشم اکنون جزین نیست رای | کـه فـردا بــگـردانـم از رخـش پـای |
| بــه جـایـی شـوم کـو نـیـایـد نـشـان | بـه زابـلسـتـان گر کند سـرفشـان |
| ســرانــجــام ازان کــار ســیـر آیــد او | اگــرچــه ز بــد ســیــر دیـر آیــد او |
| بــدو گـفـت زال ای پــسـر گـوش دار | سخن چون به یاد آوری هوش دار |
| هـمـه کـارهـای جــهـان را در اســت | مگـر مـرگ کـانرا دری دیگـر اسـت |
| یـکـی چــاره دانـم مـن ایـن را گـزیـن | کـه سـیـمـرغ را یـار خـوانـم بـریـن |
| گـر او بـاشـدم زین سـخـن رهنمـای | بـماند بـه ما کشـور و بـوم و جـای |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
