وقــت مــردن پــا نــهــاد آن شــمــع بــالــیـن مــراتـا بـخـربـندی سـتـاند جـان غـمگـین مرادوش بـوسـیدم لـب شـکـرفـشـانش را بـه خـوابکاش پـنداری نبـ…
| وقــت مــردن پــا نــهــاد آن شــمــع بــالــیـن مــرا | تـا بـخـربـندی سـتـاند جـان غـمگـین مرا |
| دوش بـوسـیدم لـب شـکـرفـشـانش را بـه خـواب | کاش پـنداری نبـود این خواب شیرین مرا |
| خــون آهـوی حــرم را در حــرم خــواهـنـد ریـخــت | محـرمـان بـینند اگـر آهوی مشـکـین مرا |
| بــرکــنـد از بــاغ بــیـخ نـســتــرن را بــی خــلــاف | گـر بـبـیند بـاغـبـان آن شـاخ نسـرین مرا |
| چــشـم بــد زان تــرک یـغـمـایـی خــدایـا دور کـن | کـز نـگـاهـی کــرد تــاراج دل و دیـن مـرا |
| مصلحت این است کز رویش نپوشم چشم شوق | کز جهان پوشید چشم مصلحت بـین مرا |
| گفـتـم از کـار دل خـود عـقـده کی خـواهم گشـود | گفت وقتی می گشایی زلف پرچین مرا |
| گـفـتــم آیـا نـخـل امـیـدم بــه بــر خـواهـد رسـیـد | گفت اگر در بـر بـگیری سـرو سیمین مرا |
| گــفــت از خـــون فــروغــی دامــنــی آلــوده کــن | گفـت بـاید بـوسـه زد دسـت نگـارین مرا |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
