خانه / اشعار / شماره ١: گر صافدلی هست شراب است در اینجا

شماره ١: گر صافدلی هست شراب است در اینجا

گر صافدلی هست شراب است در اینجاور سوخـتـه ای هسـت کبـاب اسـت در اینجـابـیـدار دلـی نـیسـت کـز او دل بـگـشـایـدتـا چـشم نمکسود بـه خـواب اسـت در اینجـا…

گر صافدلی هست شراب است در اینجا	ور سوخـتـه ای هسـت کبـاب اسـت در اینجـا
بـیـدار دلـی نـیسـت کـز او دل بـگـشـایـد	تـا چـشم نمکسود بـه خـواب اسـت در اینجـا
سالم کسی از بـحر جهان چون بـدر آید؟	شورسـت، اگر چـشم حـبـاب اسـت در اینجـا
سودای من از سـاغر سـرشار شد افزون	خشک است، اگر ریشه در آب است در اینجا
از حـلـقـه مـاتـم زدگـان کـیـسـت بـرآیـد؟	پـیـمـانـه مـی چـشـم پـر آب اسـت در اینـجـا
از مـیکـده چـون خـام بـرآیم، کـه بـط می	از گـرمـی هـنـگـامـه کـبــاب اسـت در ایـنـجـا
پیش که برم شکوه این بـخت گرانخواب؟	بـیـداری دولـت هـمـه خـواب اسـت در ایـنـجـا
در عالم وحـدت ز دو رنگی خبـری نیست	هر جـا که سؤالی است جواب است در اینجا
از روی عــرقـنـاک و لـب لـعــل مـی آلـود	هـر ســو نـگـری عـالـم آب اســت در ایـنـجــا
از دشت علایق بـه حذر بـاش که هر خار	سـرپـنـجـه شـاهین و عـقـاب اسـت در اینجـا
مـا از تـو بــه پــیـغـام دروغـیـم تــسـلـی	این اسـت خـطایی که صـواب اسـت در اینجـا
مجـموعـه صـوفـی بـود از غـیر خـدا پـاک	خـون دو جـهان سـرخـی بـاب اسـت در اینجـا
هر کوه تـحـمل که دهد عـقـل سـرانجـام	چـون ریـگ روان پـا بـه رکـاب اسـت در ایـنـجـا
تـلخـی بـه لـب چـون شـکـر او نپـسـندم	ورنـه سـخــن تــلـخ، گـلـاب اسـت در ایـنـجــا
از سـیل حـوادث مکـن اندیشـه کـه فـردا	آبــاد بــود هـر کــه خــراب اســت در ایـنــجــا
تـا روز قـیامـت کـه سـر شـکـوه گـشـایم	دســت مـن و دامـان نـقـاب اسـت در ایـنـجــا
از صـبـر، عـزیزان چـه ثـمـرها کـه نچـیدند	بــی حـاصـلـی مـا ز شـتـاب اسـت در ایـنـجـا
از تــرک حــیـا کـام گـرفــتــنـد حــریـفــان	خـون در دل صـائب ز حـجـاب اسـت در اینـجـا