سـحـرگاهی شدم سوی خـرابـاتکـه رنـدان را کـنـم دعـوت بــه طــامـاتعصـا اندر کف و سـجـاده بـر دوشکـه هـسـتـم زاهـدی صـاحـب کـرامـاتخـرابـاتـی مرا گفـتـا…
| سـحـرگاهی شدم سوی خـرابـات | کـه رنـدان را کـنـم دعـوت بــه طــامـات |
| عصـا اندر کف و سـجـاده بـر دوش | کـه هـسـتـم زاهـدی صـاحـب کـرامـات |
| خـرابـاتـی مرا گفـتـا کـه ای شـیخ | بـگـو تـا خـود چـه کـار اسـت از مهمـات |
| بـدو گفـتـم که کارم تـوبـه تـوسـت | اگــر تــوبـــه کــنــی یــابــی مــراعــات |
| مـرا گـفـتــا بــرو ای زاهـد خـشـک | کـــه تــــر گـــردی ز دردی خــــرابــــات |
| اگـر یـک قـطـره دردی بــر تـو ریـزم | ز مــســجــد بــازمــانـی وز مــنــاجــات |
| بــرو مـفـروش زهـد و خـودنـمـائی | کـه نـه زهدت خـرنـد اینـجـا نه طـامـات |
| کسـی را اوفـتـد بـر روی، این رنگ | کـه در کــعــبــه کــنـد بــت را مـراعــات |
| بگفت این و یکی دردی به من داد | خـرف شـد عـقـلم و رسـت از خـرافـات |
| چـو من فـانی شـدم از جـان کهنه | مــرا افـــتـــاد بـــا جـــانــان مــلــاقـــات |
| چـو از فرعون هسـتـی بـاز رستـم | چو موسی می شدم هر دم به میقات |
| چـو خـود را یـافـتـم بـالـای کـونـین | چــو دیـدم خـویـشـتــن را آن مـقـامـات |
| بــــرآمـــد آفـــتـــابـــی از وجـــودم | درون مــن بـــرون شـــد از ســـمــاوات |
| بــدو گــفــتــم کــه ای دانـنــده راز | بــگــو تــا کــی رســم در قــرب آن ذات |
| مـرا گـفـتــا کـه ای مـغـرور غــافـل | رسـد هـرگـز کـسـی هـیهـات هـیهـات |
| بـسی بـازی بـبینی از پس و پیش | ولــی آخــر فــرومــانـی بــه شــهـمـات |
| همه ذرات عـالم مسـت عـشـقند | فــرومــانــده مــیــان نــفــی و اثــبـــات |
| در آن موضع که تـابـد نور خـورشید | نـه مـوجــود و نـه مـعـدوم اســت ذرات |
| چـه می گـویی تـو ای عـطـار آخـر | کــه دانــد ایــن رمــوز و ایــن اشـــارات |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
