جــهـانـدار ضـحـاک ازان گـفـت گـویبــه جــوش آمـد و زود بــنـهـاد رویچـــو شـــب گــردش روز پـــرگــار زدفــــروزنـــده را مـــهـــره در قــــار زدبــ…
| جــهـانـدار ضـحـاک ازان گـفـت گـوی | بــه جــوش آمـد و زود بــنـهـاد روی |
| چـــو شـــب گــردش روز پـــرگــار زد | فــــروزنـــده را مـــهـــره در قــــار زد |
| بـــفـــرمــود تـــا بـــرنــهــادنــد زیــن | بــران بـــاد پــایــان بـــاریــک بــیــن |
| بــیـامـد دمـان بــا ســپــاهـی گــران | هــمـــه نـــره دیــوان جـــنــگ آوران |
| ز بــــی راه مـــر کــــاخ را بــــام و در | گـرفــت و بــه کــیـن انـدر آورد ســر |
| ســپــاه فــریـدون چــو آگــه شــدنـد | هـمـه سـوی آن راه بـی ره شـدنـد |
| ز اســپــان جــنـگـی فـرو ریـخــتــنـد | در آن جــای تــنـگـی بــرآویـخــتــنـد |
| هـمــه بــام و در مــردم شــهـر بــود | کسـی کش ز جـنگ آوری بـهر بـود |
| هــمــه در هــوای فــریــدون بـــدنــد | کـه از درد ضـحــاک پــرخــون بــدنـد |
| ز دیـوارهـا خــشـت و ز بــام سـنـگ | بـه کوی اندرون تـیغ و تـیر و خـدنگ |
| بــبــاریــد چــون ژالــه ز ابــر ســیــاه | پئی را نــبــد بــر زمــیـن جــایــگــاه |
| بـه شـهر انـدرون هر کـه بـرنـا بـدنـد | چـه پـیران کـه در جـنـگ دانـا بـدنـد |
| ســوی لــشــکــر آفــریـدون شــدنـد | ز نـیـرنـگ ضـحــاک بــیـرون شــدنـد |
| خـــروشــی بـــرآمــد ز آتـــشــکــده | کـه بـر تـخـت اگـر شـاه بـاشـد دده |
| هـمـه پـیـر و بــرنـاش فـرمـان بــریـم | یــکــایــک ز گــفــتــار او نــگــذریــم |
| نــخـــواهــیــم بـــرگــاه ضــحـــاک را | مــــرآن اژدهــــادوش نــــاپـــــاک را |
| سـپـاهـی و شـهـری بـه کـردار کـوه | سـراسـر بـه جـنـگ انـدر آمـد گـروه |
| از آن شـهـر روشـن یکـی تـیـره گـرد | بـرآمـد کـه خـورشـیـد شـد لـاجـورد |
| پـس آنگاه ضـحـاک شـد چـاره جـوی | ز لـشـکـر ســوی کـاخ بــنـهـاد روی |
| بــه آهـن ســراسـر بــپــوشـیـد تــن | بــدان تـا نـدانـد کـسـش ز انـجـمـن |
| بـه چـنگ اندرون شسـت یازی کمند | بـــرآمـــد بـــر بـــام کـــاخ بـــلـــنــد |
| بــدیـد آن ســیـه نـرگــس شــهـرنـاز | پــر از جـادویـی بــا فـریـدون بــه راز |
| دو رخساره روز و دو زلفش چو شب | گـشــاده بــه نـفـریـن ضـحــاک لـب |
| بـه مغز اندرش آتـش رشک خـاست | بـه ایوان کـمـنـد اندر افـگـند راسـت |
| نـه از تـخـت یاد و نـه جـان ارجـمـنـد | فـــرود آمــد از بـــام کـــاخ بـــلـــنــد |
| بـه دسـت اندرش آبـگون دشنه بـود | بـه خـون پـری چـهرگان تـشـنه بـود |
| ز بــالـا چـو پــی بــر زمـیـن بــرنـهـاد | بــیــامــد فــریــدون بــه کــردار بــاد |
| بـــران گــرزه گــاوســر دســت بـــرد | بـزد بـر سرش تـرگ بـشکست خرد |
| بــیـامـد سـروش خـجــسـتــه دمـان | مـزن گــفــت کــاو را نـیـامــد زمــان |
| همیدون شکسته بـبندش چو سنگ | بــبــر تـا دو کـوه آیـدت پـیـش تـنـگ |
| بــه کــوه انــدرون بــه بــود بـــنــد او | نـیـایـد بــرش خــویـش و پــیـونـد او |
| فـریـدون چـو بـنـشـنـیـد نـاسـود دیر | کـمـنـدی بــیـاراسـت از چـرم شـیـر |
| بـه تندی بـبـستش دو دست و میان | کـه نـگـشــایـد آن بــنـد پــیـل ژیـان |
| نــشــســت از بـــر تــخــت زریــن او | بـــیــفـــگـــنــد نــاخـــوب آیــیــن او |
| بــفــرمـود کـردن بــه در بــر خــروش | کـه هـر کـس کـه دارید بـیدار هوش |
| نـبــایـد کـه بــاشـیـد بـا سـاز جـنـگ | نه زین گونه جـوید کسی نام و ننگ |
| سـپـاهـی نـبـایـد کـه بـه پـیـشـه ور | بــه یـک روی جــویـنـد هـر دو هـنـر |
| یـــکـــی کـــارورز و یــکـــی گـــرزدار | ســزاوار هـر کـس پــدیـدســت کـار |
| چــو ایـن کــار آن جــویـد آن کـار ایـن | پــرآشــوب گــردد ســراســر زمـیـن |
| بـه بـنـد انـدرسـت آنـکـه نـاپـاک بـود | جـــهــان را ز کـــردار او بـــاک بـــود |
| شــمــا دیـر مــانــیــد و خــرم بــویـد | بـه رامش سـوی ورزش خـود شوید |
| شـنـیدنـد یکـسـر سـخـنـهـای شـاه | ازان مــرد پــرهــیــز بــا دســتــگــاه |
| وزان پــس هـمــه نـامــداران شــهـر | کـسـی کش بـد از تـاج وز گنج بـهر |
| بــرفــتــنـد بــا رامـش و خــواســتــه | هـمـه دل بــه فــرمـانـش آراســتــه |
| فــریـدون فــرزانــه بــنــواخــتــشــان | بــرانـدازه بــر پــایـگـه سـاخـتـشـان |
| هـمـی پــنـدشـان داد و کـرد آفـریـن | هـمـی یـاد کــرد از جــهـان آفــریـن |
| همی گـفـت کـاین جـایگـاه مـنسـت | بـه نیک اخـتـر بـومـتـان روشـنسـت |
| کـــه یــزدان پـــاک از مــیــان گـــروه | بــرانـگــیـخــت مـا را ز الــبــرز کــوه |
| بــــدان تـــا جـــهـــان از بـــد اژدهـــا | بـــفـــرمـــان گـــرز مـــن آیــد رهـــا |
| چـو بـخـشـایـش آورد نـیکـی دهـش | بـه نـیـکـی بـبــایـد سـپـردن رهـش |
| مـنـم کـدخـدای جـهان سـر بـه سـر | نشـاید نشـسـتـن بـه یک جـای بـر |
| وگــرنـه مــن ایـدر هـمــی بــودمــی | بــسـی بــا شـمـا روز پــیـمـودمـی |
| مـهـان پــیـش او خـاک دادنـد بــوس | ز درگــاه بـــرخــاســت آوای کــوس |
| دمـادم بــرون رفـت لـشـکـر ز شـهـر | وزان شــهـر نـایـافــتــه هـیـچ بــهـر |
| بــبــردنـد ضـحــاک را بــسـتــه خـوار | بـه پـشـت هـیـونـی بـرافـگـنـده زار |
| همـی راند ازین گـونه تـا شـیرخـوان | جـهان را چـو این بـشنوی پـیر خوان |
| بــسـا روزگـارا کـه بــر کـوه و دشـت | گذشتست و بسیار خواهد گذشت |
| بـران گونه ضحـاک را بـستـه سخـت | سـوی شیر خـوان بـرد بـیدار بـخـت |
| هـمــی رانــد او را بــه کــوه انــدرون | همی خـواست کارد سرش را نگون |
| بـیامد هم آنگـه خـجـسـتـه سـروش | بـه خوبی یکی راز گفتش بـه گوش |
| کـه ایـن بــسـتـه را تــا دمـاونـد کـوه | بــبــر هـمـچـنـان تـازیـان بــی گـروه |
| مـبــر جــز کـســی را کـه نـگـزیـردت | بـه هنگـام سـخـتـی بـه بـر گـیردت |
| بـــیــاورد ضــحـــاک را چـــون نــونــد | بــه کــوه دمــاونــد کــردش بــبــنـد |
| بـه کـوه انـدرون تـنـگ جـایش گـزیـد | نـگــه کــرد غــاری بــنـش نــاپــدیـد |
| بـــیــاورد مـــســـمـــارهـــای گـــران | بـه جـایی کـه مـغـزش نـبـود اندران |
| فـرو بـسـت دسـتـش بـر آن کوه بـاز | بــدان تـا بــمـانـد بـه سـخـتـی دراز |
| بــبــسـتــش بــران گـونـه آویـخــتــه | وزو خــون دل بــر زمــیـن ریــخــتــه |
| ازو نـام ضــحــاک چــون خــاک شــد | جــهـان از بــد او هـمــه پــاک شــد |
| گسسـتـه شد از خـویش و پـیوند او | بــمــانــده بــدان گــونـه در بــنــد او |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
