چــو خــورشـیـد تــابــان بــرآمـد ز کـوهبــرفــتــنـد گــردان هـمــه هـمــگــروهبـــدیــدنــد مــر پـــهــلــوان را پـــگـــاهوزان جـــایــگـــه بـــ…
| چــو خــورشـیـد تــابــان بــرآمـد ز کـوه | بــرفــتــنـد گــردان هـمــه هـمــگــروه |
| بـــدیــدنــد مــر پـــهــلــوان را پـــگـــاه | وزان جـــایــگـــه بـــرگـــرفـــتـــنــد راه |
| ســپــهـبــد فــرســتــاد خــوانــنــده را | کـــه خـــوانـــد بـــزرگـــان دانــنــده را |
| چــو دســتــور فــرزانــه بـــا مــوبـــدان | ســـــرافـــــراز گــــردان و فــــرخ ردان |
| بـــه شـــادی بـــر پـــهــلــوان آمــدنــد | خـــردمــنــد و روشـــن روان آمـــدنــد |
| زبــان تــیـز بــگـشـاد دســتــان ســام | لــبــی پــر ز خــنـده دلــی شــادکــام |
| نــخــســت آفــریــن جـــهــانــدار کــرد | دل مـــوبـــد از خـــواب بـــیـــدار کـــرد |
| چــنــیــن گــفــت کــز داور راد و پـــاک | دل مـا پـر امـیـد و تـرس اسـت و بـاک |
| بـه بـخـشـایش امـیـد و تـرس از گـنـاه | بـــه فـــرمــانــهــا ژرف کـــردن نــگــاه |
| ســتــودن مـراو را چــنـان چــون تــوان | شـب و روز بــودن بــه پـیـشـش نـوان |
| خــداونــد گــردنـده خــورشــیـد و مــاه | روان را بــه نــیــکــی نــمــایــنــده راه |
| بــدویـســت گــیـهــان خــرم بــه پــای | هــمــو داد و داور بــه هــر دو ســرای |
| بــــهــــار آرد و تــــیـــرمــــاه و خــــزان | بــــــرآرد پــــــر از مــــــیـــــوه دار رزان |
| جــوان داردش گــاه بـــا رنــگ و بـــوی | گــهـش پــیـر بــیـنـی دژم کــرده روی |
| ز فــرمــان و رایــش کــســی نــگــذرد | پــی مــور بـــی او زمــیــن نــســپــرد |
| بـــدانــگــه کــه لــوح آفــریــد و قــلــم | بـــزد بـــر هــمـــه بـــودنــیــهــا رقـــم |
| جــهــان را فــزایـش ز جــفــت آفــریــد | کــه از یــک فــزونــی نــیــایــد پــدیــد |
| ز چـــرخ بـــلــنــد انــدر آمــد ســخـــن | سـراسـر هـمـین اسـت گـیـتـی ز بـن |
| زمــانــه بـــه مــردم شـــد آراســـتـــه | وزو ارج گــیــرد هــمــی خـــواســتـــه |
| اگــر نـیـســتــی جــفــت انـدر جــهـان | بـــمـــانـــدی تـــوانـــای انــدر نــهــان |
| و دیــگـــر کـــه مــایــه ز دیــن خـــدای | نـدیـدم کـه مـانـدی جــوان را بــجــای |
| بــویــژه کــه بـــاشــد ز تــخــم بـــزرگ | چـو بـی جـفت بـاشـد بـماند سـتـرگ |
| چــه نــیــکــوتـــر از پـــهــلــوان جــوان | کــه گــردد بـــه فــرزنــد روشــن روان |
| چـــو هــنــگــام رفــتـــن فــراز آیــدش | بــــه فــــرزنــــد نـــو روز بــــازآیـــدش |
| بــه گــیـتــی بــمــانــد ز فــرزنــد نــام | کـه ایـن پــور زالـسـت و آن پـور سـام |
| بـــدو گــردد آراســتــه تـــاج و تـــخــت | ازان رفـتـه نـام و بـدیـن مـانـده بـخـت |
| کـنـون ایـن هـمـه داسـتــان مـنـسـت | گـل و نـرگــس بــوســتــان مـنـســت |
| کـه از مـن رمـیـدســت صــبــر و خــرد | بــگــویـیـد کــایـن را چــه انــدر خــورد |
| نـگـفـتـم مـن این تـا نـگـشـتـم غـمـی | بــه مــغــز و خــرد در نـیـامــد کــمـی |
| هـمــه کــاخ مــهـراب مـهـر مــنـســت | زمـینـش چـو گـردان سـپـهر مـنـسـت |
| دلـم گـشـت بـا دخـت سـینـدخـت رام | چـه گـویـنـده بــاشـد بـدیـن رام سـام |
| شــود رام گــویـی مــنــوچــهــر شــاه | جـــوانــی گــمــانــی بـــرد یــا گــنــاه |
| چه مهتر چه کهتر چو شد جفت جوی | ســوی دیـن و آیـیـن نـهـادســت روی |
| بــدیـن در خـردمـنـد را جـنـگ نـیـسـت | که هم راه دینست و هم ننگ نیست |
| چـه گـویـد کـنـون مـوبــد پــیـش بــیـن | چـــه دانــیــد فـــرزانــگـــان انـــدریــن |
| بـــبـــســتــنــد لــب مــوبـــدان و ردان | سـخـن بـسـتـه شـد بـر لـب بـخـردان |
| کــه ضـــحـــاک مــهــراب را بـــد نــیــا | دل شــاه ازیــشــان پــر از کــیــمــیــا |
| گـشـاده سـخـن کـس نیارسـت گفـت | که نشـنید کس نوش بـا نیش جـفـت |
| چـو نشنید از ایشان سـپـهبـد سـخـن | بــجــوشــیـد و رای نــو افــگــنــد بــن |
| کـه دانـم کـه چـون این پـژوهش کـنید | بــدیـن رای بــر مـن نـکـوهـش کـنـیـد |
| ولــیـکــن هـر آنــکــو بــود پــر مــنــش | بــبــایـد شـنـیـدن بــسـی ســرزنـش |
| مــرا انــدریـن گــر نــمــایــش کــنــیــد | وزیـن بــنــد راه گــشــایــش کــنــیــد |
| بــه جــای شــمـا آن کــنـم در جــهـان | کـه بـا کـهـتـران کـس نـکـرد از مـهـان |
| ز خــوبـــی و از نــیــکــی و راســتــی | ز بـــد نــاورم بـــر شــمــا کــاســتــی |
| هـمــه مــوبــدان پــاســخ آراســتــنــد | هــمــه کــام و آرام او خـــواســتـــنــد |
| کـه مـا مـر تـرا یـک بـه یـک بـنـده ایـم | نه از بـس شـگـفـتـی سـرافـگنده ایم |
| ابـا آنـکـه مـهـراب ازیـن پـایـه نـیـسـت | بـزرگست و گرد و سـبـک مایه نیست |
| بــدانــســت کــز گــوهـر اژدهــاســت | و گـر چــنـد بــر تــازیـان پــادشـاسـت |
| اگـــر شـــاه رابـــد نـــگـــردد گـــمـــان | نـــبـــاشـــد ازو نــنـــگ بـــر دودمـــان |
| یـکــی نـامــه بــایـد ســوی پــهـلــوان | چـنـان چـون تـو دانی بـه روشـن روان |
| تـــرا خــود خــرد زان مــا بـــیــشــتـــر | روان و گــمــانــت بـــه انــدیــشـــتـــر |
| مـگــر کــو یـکــی نـامـه نـزدیـک شــاه | فـــرســـتـــد کـــنــد رای او را نــگـــاه |
| مــنــوچـــهــر هــم رای ســـام ســوار | نــپـــردازد از ره بـــدیــن مـــایــه کـــار |
| سـپـهـبـد نـویـسـنـده را پـیـش خـوانـد | دل آگـنـده بــودش هـمـه بــرفـشـانـد |
| یـکــی نــامــه فــرمــود نـزدیـک ســام | ســــراســـر نـــویـــد و درود و خــــرام |
| ز خــط نـخــســت آفـریـن گـســتــریـد | بـــدان دادگـــر کـــو جـــهــان آفـــریــد |
| ازویـــســـت شـــادی ازویـــســـت زور | خــداونــد کــیــوان و نــاهــیــد و هــور |
| خــداونـد هـسـت و خــداونـد نـیـسـت | هـمـه بــنـدگـانـیـم و ایـزد یـکـیـســت |
| ازو بـــــاد بـــــر ســــام نــــیــــرم درود | خـداونـد کـوپــال و شـمـشـیـر و خـود |
| چـــمـــانــنــده دیــزه هــنــگـــام گـــرد | چـــرانــنــده کـــرگـــس انــدر نـــبـــرد |
| فــــــزایــــــنــــــده بـــــــاد آوردگــــــاه | فــشـــانــنــده خـــون ز ابـــر ســـیــاه |
| گــــرایـــنـــده تــــاج و زریـــن کــــمـــر | نـــشـــانـــنـــده زال بــــر تــــخـــت زر |
| بــه مــردی هـنــر در هـنـر ســاخــتــه | خـــرد از هــنـــرهـــا بـــرافـــراخـــتـــه |
| مــن او را بـــســان یــکــی بـــنــده ام | بـــه مـــهــرش روان و دل آگـــنــده ام |
| ز مــادر بــزادم بـــران ســان کــه دیــد | ز گـردون بـه مـن بـر سـتـمـهـا رسـید |
| پــــدر بــــود در نـــاز و خـــز و پــــرنـــد | مــرا بــرده ســیـمــرغ بــر کــوه هـنـد |
| نـــیـــازم بــــد آنـــکـــو شــــکـــار آورد | ابـــــا بـــــچــــه ام در شــــمــــار آورد |
| همی پـوست از بـاد بـر من بـسوخـت | زمان تـا زمان خـاک چـشمم بـدوخـت |
| هـمــی خــوانــدنـدی مــرا پــور ســام | بــه اورنـگ بــر ســام و مـن در کــنـام |
| چــو یـزدان چــنــیـن رانــد انــدر بــوش | بــــــران بــــــود چــــــرخ روان را روش |
| کـــس از داد یــزدان نــیــابـــد گـــریــغ | وگــر چــه بـــپــرد بـــرآیــد بــه مــیــغ |
| ســنــان گــر بــدنــدان بــخــایـد دلــیـر | بــــــدرد ز آواز او چــــــرم شــــــیـــــر |
| گـــرفــــتــــار فــــرمـــان یـــزدان بــــود | وگــر چــنــد دنــدانـش ســنـدان بــود |
| یـکــی کــار پــیـش آمـدم دل شــکــن | کـه نـتــوان سـتــودنـش بــر انـجــمـن |
| پــدر گــر دلــیـرســت و نـراژدهـاســت | اگــر بـــشــنــود راز بـــنــده رواســـت |
| مــن از دخــت مـهـراب گــریـان شــدم | چــو بـــر آتــش تــیــز بـــریــان شــدم |
| ســتــاره شــب تــیـره یـار مــنــســت | مــن آنـم کــه دریـا کــنــار مــنــســت |
| بـه رنـجـی رسـیدسـتـم از خـویشـتـن | کــه بــر مـن بــگـریـد هـمـه انـجــمـن |
| اگــر چــه دلــم دیـد چــنـدیـن ســتــم | نــیــارم زدن جـــز بـــه فــرمــانــت دم |
| چـه فـرمـایـد اکـنـون جــهـان پــهـلـوان | گـشـایـم ازیـن رنـج و سـخــتــی روان |
| ز پــیــمــان نــگــردد ســپــهــبــد پــدر | بــدیــن کــار دســتــور بــاشــد مــگــر |
| که من دخـت مهراب را جـفـت خـویش | کـنـم راســتــی را بــه آیـیـن و کـیـش |
| بــه پـیـمـان چـنـیـن رفـت پـیـش گـروه | چــــو بــــاز آوریـــدم ز الـــبــــرز کـــوه |
| کــه هـیـچ آرزو بــر دلــت نــگــســلــم | کـنـون انـدریـن اســت بــســتــه دلـم |
| ســواری بـــه کــردار آذر گــشــســـپ | ز کابـل سوی سـام شد بـر دو اسـپ |
| بــفــرمـود و گــفــت ار بــمـانـد یـکــی | نــــبــــایـــد تــــرا دم زدن انــــدکــــی |
| بـــه دیــگـــر تـــو پـــای انــدر آور بـــرو | بــریـن سـان هـمـی تـاز تـا پـیـش گـو |
| فـرســتــاده در پــیـش او بــاد گـشــت | بـه زیـر انـدرش چـرمـه پـولـاد گـشـت |
| چــو نـزدیـکــی گــرگــســاران رســیـد | یـکــایـک ز دورش ســپــهــبــد بــدیــد |
| هـمـی گـشـت گـرد یـکـی کـوهـسـار | چــمــانــنــده یــوز و رمــنــده شــکــار |
| چـنین گـفـت بـا غـمـگـسـاران خـویش | بـــدان کــار دیــده ســواران خــویــش |
| کــه آمــد ســـواری دمــان کـــابـــلــی | چـــمـــان چـــرمـــه زیـــر او زابـــلـــی |
| فـــرســـتـــاده زال بـــاشـــد درســـت | ازو آگـهـی جــســت بــایـد نـخــسـت |
| ز دســـتـــان و ایــران و از شـــهــریــار | هـمـی کـرد بــایـد سـخـن خـواسـتـار |
| هـم انـدر زمـان پــیـش او شــد ســوار | بـــه دســـت انــدرون نــامــه نــامــدار |
| فــــرود آمــــد و خــــاک را بــــوس داد | بــســی از جــهــان آفــریـن کــرد یــاد |
| بــپــرسـیـد و بــسـتـد ازو نـامـه سـام | فـرسـتـاده گـفـت آنـچـه بــود از پـیـام |
| ســپــهـدار بــگــشــاد از نــامــه بــنــد | فـــرود آمـــد از تـــیــغ کـــوه بـــلـــنــد |
| سـخـنهای دسـتـان سـراسـر بـخـوانـد | بــپــژمـرد و بــر جــای خــیـره بــمـانـد |
| پـــســنــدش نــیــامــد چـــنــان آرزوی | دگـرگـونـه بــایـسـتـش او را بـه خـوی |
| چــنــیـن داد پــاســخ کــه آمــد پــدیـد | سـخـن هـر چـه از گـوهـر بــد سـزیـد |
| چـــو مـــرغ ژیــان بـــاشـــد آمــوزگـــار | چــنــیــن کــام دل جـــویــد از روزگــار |
| ز نـخــچــیـر کـامـد ســوی خــانـه بــاز | بــه دلــش انــدر انــدیـشــه آمــد دراز |
| همی گفـت اگر گویم این نیسـت رای | مــکــن داوری ســـوی دانــش گــرای |
| ســوی شــهــریــاران ســر انــجــمــن | شـوم خـام گـفـتـار و پــیـمـان شـکـن |
| و گــر گــویــم آری و کــامــت رواســت | بــپــرداز دل را بــدانــچــت هــواســت |
| ازیــــن مـــــرغ پـــــرورده وان دیــــوزاد | چــه گــویــی چــگــونــه بــرآیــد نــژاد |
| ســرش گـشـت از انـدیـشـه دل گـران | بــخــفـت و نـیـاسـوده گـشـت انـدران |
| سـخـن هـر چــه بــر بــنـده دشـوارتــر | دلـش خــســتــه تــر زان و تــن زارتــر |
| گــشــاده تــر آن بــاشــد انــدر نــهـان | چــو فــرمــان دهـد کــردگــار جــهــان |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج











