شــبــی کــه راه هــم آه آتــش افــشــان راز دود سینه کنم تـیره چشم کیوان رابـبـر طـبـیب صـداع از سـرم که این دل ریشز بـهـر درد فـدا کـرده اسـت درمـان…
| شــبــی کــه راه هــم آه آتــش افــشــان را | ز دود سینه کنم تـیره چشم کیوان را |
| بـبـر طـبـیب صـداع از سـرم که این دل ریش | ز بـهـر درد فـدا کـرده اسـت درمـان را |
| مـگـر حـکـایت طـوفـان چـو اشـک مـا بـینـی | که ما ز چـشم بـیفکنده ایم طوفان را |
| بقصد جان من آن کس که میکشد شمشیر | نـثـار خـنجـر خـون ریز او کـنم جـان را |
| عـجــب نـبــاشـد اگـر تــشـنـه جـمـال حـرم | ز آب دیـده لـبــالـب کــنـد بــیـابــان را |
| بـعزم کعـبـه چـو محـمل بـرون بـرد مشـتـاق | بـسـوزد از نفـس آتـشـین مغـیلـان را |
| نــوبــاد پــای زمــیـن کــوب را بــجــلــوه درآر | که ما به دیده زنیم آب خاک میدان را |
| مگو بـگوی کـه سـرگـشـتـه از چـه میگـردی | اگر چـنانکـه ندانی بـپـرس چـوگـان را |
| مـکـن مـلـامـت خـاجـو کـه از گـل صـد بــرگ | مجـال صـبـر نبـاشـد هزار دسـتـان را |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
