کـــنــون ای خـــردمــنــد وصـــف خـــردبــدیـن جــایـگـه گـفـتــن انـدرخـوردکــنــون تـــا چـــه داری بـــیــار از خـــردکـه گـوش نـیـوشـنـده زو بــر…
| کـــنــون ای خـــردمــنــد وصـــف خـــرد | بــدیـن جــایـگـه گـفـتــن انـدرخـورد |
| کــنــون تـــا چـــه داری بـــیــار از خـــرد | کـه گـوش نـیـوشـنـده زو بــرخــورد |
| خــرد بـــهــتــر از هــر چــه ایــزد بـــداد | ســتـــایــش خــرد را بـــه از راه داد |
| خــرد رهــنــمــای و خــرد دلــگــشــای | خـرد دسـت گیرد بـه هر دو سـرای |
| ازو شــادمــانــی وزویــت غــمــیـســت | وزویـت فـزونـی وزویـت کـمـیـسـت |
| خــــرد تــــیـــره و مــــرد روشــــن روان | نبـاشـد همـی شـادمـان یک زمـان |
| چــه گــفــت آن خــردمــنــد مــرد خــرد | کــه دانــا ز گــفــتـــار از بـــرخـــورد |
| کــســی کــو خــرد را نــدارد ز پـــیــش | دلـش گـردد از کـرده خـویـش ریش |
| هـــشــــیـــوار دیـــوانـــه خــــوانـــد ورا | هـمـان خــویـش بــیـگـانـه دانـد ورا |
| ازویــی بــه هــر دو ســرای ارجــمــنــد | گـسـسـتـه خـرد پــای دارد بــبــنـد |
| خـرد چـشـم جـانـسـت چـون بــنـگـری | تو بی چشم شادان جهان نسپری |
| نـخــســت آفـریـنـش خــرد را شــنـاس | نگـهبـان جـانـسـت و آن سـه پـاس |
| سه پاس تو چشم است وگوش و زبان | کزین سه رسد نیک و بـد بی گمان |
| خـــرد را و جـــان را کــه یــارد ســتـــود | و گـر مـن سـتـایم کـه یـارد شـنـود |
| حکیما چـو کس نیست گفتـن چه سود | ازین پـس بـگـو کـافـرینش چـه بـود |
| تــــویـــی کــــرده کـــردگـــار جــــهـــان | بــبــیـنـی هـمـی آشــکـار و نـهـان |
| بـــه گــفـــتـــار دانــنــدگــان راه جـــوی | به گیتی بـپوی و به هر کس بـگوی |
| ز هـر دانـشـی چـون سـخـن بـشـنـوی | از آمــوخــتــن یـک زمــان نــغــنـوی |
| چــو دیـدار یــابــی بــه شــاخ ســخــن | بــدانـی کـه دانـش نـیـابــد بـه مـن |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
