تــرک مـن بــر دل مـن کـامـروا گـشـت و رواســتازهـمـه تــرکـان چـون تــرک مـن امـروز کـجـاسـتمشک با زلف سیاهش نه سیاهست و نه خوشسـرو بـا قـد بـلـنـدش …
| تــرک مـن بــر دل مـن کـامـروا گـشـت و رواســت | ازهـمـه تــرکـان چـون تــرک مـن امـروز کـجـاسـت |
| مشک با زلف سیاهش نه سیاهست و نه خوش | سـرو بـا قـد بـلـنـدش نـه بـلـنـدسـت و نه راسـت |
| هــمـــه نــازیــدن آن مـــاه بـــدیــدار مـــنــســـت | هـمـه کـوشــیـدن آن تــرک بــمـهـر و بــوفـاســت |
| او سمن سینه و نوشین لب و شیرین سخـنست | مشـتـری عـارض و خـورشـید رخ و زهره لقـاسـت |
| روی او را مـــن از ایــزد بـــدعـــا خـــواســـتـــه ام | آنــچــنــان روی ز ایــزد بــدعــا بـــایــد خــواســت |
| دل مــن خــواســت هــمــی بــر کــف او دادم دل | ور بـجـای دل جـان خـواهد، بـدهم کـه سـزاسـت |
| انــدریـن عــشــق مــرا نـیـز مــلــامــت مــکــنـیـد | کاین قضاییست بـر این سر که ندانم چه قضاست |
| مـردمــان گــویـنـد ایـن دل شــده کــیـســت بــرو | کـه ز مـن دل شـده این انـده و اندیشـه مـراسـت |
| در دلــم هـیـچــکــســی دســت نــیـابــد بــبــدی | تــــا درو مـــدحـــت فـــرزنـــد وزیـــر الـــوزراســـت |
| خــواجــه ســیـد حــجــاج عــلـی بــن الــفــضــل | آنـکـه از بــار خــدایـان جــهـان بــی هـمـتــاسـت |
| روز وشـــب درگــه او خـــانــه اهــل هــنــرســـت | سـال و مه مجـلـس او مسـکـن و جـای ادبـاسـت |
| بــســخــا مـرده صــد ســالــه هـمـی زنـده کــنـد | این سخا معجز عیسی است همانا نه سخاست |
| هــمــچــو بـــر شــاخ درخــتــان اثــر بـــاد بـــهــار | اثــرنــعــمــت او بــر هــمــه گــیـتــی پــیـداســت |
| هـمــچــنـو مــا هـمـه از نـعــمــت او بــهـره وریـم | پـس چـو نیکـو نگـری نـعـمـت او نـعـمـت مـاسـت |
| مــردمــی زنـده بــدویـســت و ســخــا زنـده بــدو | وین دو چـیزسـت که او را بـجـهان کام و هواسـت |
| ســال و مـه در طـلـب نـعـمـت و نـاز خــدمـســت | روز و شـب در سـخــن زائر و تــدبــیـر عـطـاســت |
| هــــمـــــه نــــازیــــدنــــش از دیــــدن زوار بـــــود | وامـق اســت او بــمـثــل گـوئی وزائر عــذراســت |
| کــهـتــری را بــر او خــدمــت جــاه و کــرمــســت | خــدمـتــی را بــر او نـعـمـت بــســیـار جــزاســت |
| خـــــدمــــت فـــــرخ او بـــــایــــد ورزیــــد امــــروز | هــر کـــه را آرزوی نــعـــمـــت و نــاز فـــرداســـت |
| مـــرد را خــــدمــــت یـــکــــروزه آن بــــارخــــدای | گـرچـه مسـرف بـودو مفـرط، صـد سـالـه نواسـت |
| مــهــتــران ســپــهـی عــاشــق مــهــرو درمــنــد | بـس درمهای درسـتـسـت وبـر این قـول گـواسـت |
| دل خــواجــه اســت کــه هــرگــز نــگــرایـد بــدرم | دل خـواجــه نـه دلـسـتــی کـه هـمـانـا دریـاسـت |
| از پــی عــرض نــگــهــداشــتــن و جــاه عــریــض | خـواسـتـه بـر دل او خـوارتـر از خـاک و حـصـاسـت |
| چــونـکـه داور بــود او داور بــیـغـل و غــشــســت | چـونکـه حـاکـم بـود او حـاکـم بـی روی و ریاسـت |
| ضــعــفــا را بــهـمـه حــالــی یـارســت و، خــدای | یـار آنــســت بــهـر وقــت کــه یـار ضــعــفــاســت |
| هــم ز بـــهــر ضـــعــفــا مــال خـــداونــد بـــســـا | بــپــذیــرفــت و بــیــفــزود و بــرآورد و بــکــاســت |
| نـامـه یی کـرد سـوی خـواجـه سـیـد کـه بـفـضـل | شــغــل آن کـار کـفـایـت کـن، کـان کـار تــراســت |
| هــم دل خـــلــق نــگـــه دارد و هــم مــال امــیــر | کــارفــرمــای چــنــیـن در مــه آفــاق کــجــاســت |
| رمـــضـــان آمـــد و دیـــوان مؤونـــت بــــرداشـــت | خــلـق را گـفـت مـرا شــادی از ایـام شــمـاســت |
| مـردمـان اکــنـون دانـنـد کــه چــون بــایـد خــفــت | مـردمـان اکـنـون دانـنـدکـه چــون بــایـد خــاســت |
| لـا جـرم بــر تــن و بــر جـان امـیـر از هـمـه خـلـق | روز تــا روز بــه نــیـکــی ز دگــرگــونــه دعــاســت |
| گــر کــســی گـویـد کــافــی تــر و کــامـل تــر ازو | هیچ مهتـر بـود این لفـظ چـنان دان که خـطـاسـت |
| در جــهـان بــا نـظــر او نـه بــلــامــانــد و نـه غــم | نـظــر نـیـکــوی او نـفــی غــم و دفــع بــلــاســت |
| از حـلـیمـی چـو زمـینـسـت و بـه رادی چـو فـلـک | از تـمامی چـو جـهانسـت و بـپـاکی چـو هواسـت |
| تــا فـلـکـهـا را دورســت و بــروجــســت و نـجــوم | تـا کواکب را سـیرسـت و فـروغـسـت و ضـیاسـت |
| تــا بــســال انــدر ســه مــاه بــود فــصــل ربــیــع | نه مه دیگر صـیفـسـت و خـریفسـت و شـتـاسـت |
| مـجــلـس و پــیـشــگـه از طــلـعــت او فـرد مـبــاد | کـه ازو پــیـشـگـه و مـجـلـس بــا فـر و بــهـاسـت |
| شـادمـان بـاد و نـصـیـبـش ز جـهـان نـعـمـت و نـاز | نـعــمــت و نـازی کــانـرا نـه زوال و نـه فــنـاســت |
| دیــــدن مــــاه نــــو و عــــیـــد بــــدو فــــرخ بــــاد | کـه هـمـایون پـی و فـرخ رخ و فـرخـنـده لـقـاسـت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
