سـپــیـده دم کـه هـوا بــر دریـد پــرده شـببـــر آمــد از ســـرکــه روز بـــا ردای قـــصـــبسـپـیـد روز سـپـه روی داده بــود بــه چـیـنشـب سـیـاه سـپـ…
| سـپــیـده دم کـه هـوا بــر دریـد پــرده شـب | بـــر آمــد از ســـرکــه روز بـــا ردای قـــصـــب |
| سـپـیـد روز سـپـه روی داده بــود بــه چـیـن | شـب سـیـاه سـپــه روی داده سـوی حــلـب |
| چـنـان سـیـاه وشـی انـدکـی سـپـید بـروی | چـو زنگـیی کـه بـخـنـده گـشـاده بـاشـد لـب |
| همی فـروشـد شـمامه ای ز مشـک سـیاه | هـمـی بــر آمـد شــمـعـی ز عـنـبــر اشـهـب |
| ز بـهـر بـدرقـه بـاشـب هـمـی شـدنـد بـهـم | سـتـارگـان کـه هوای شـبـسـتـشـان مـذهب |
| همی شد از پـس شب بـا ستـارگان پـروین | چـو هـفـت کـوکـب سـیمـین بـر آهنـین زبـزب |
| ســتــاره در شــب تــاری بــدیـع تــر بــاشـد | اگـر ســتــاره هـوادار شـب بــود چــه عـجــب |
| سـپـیده جـامه بـرد جـامه کـز نمایش بـود ؟ | سـپــیـد صـورت او هـمـچـو صـورت مـشـوب ؟ |
| چـو غـوطـه خـورد در آب کـبـود مـرغ سـپـیـد | ز چـشـم دیده نـهان شـد در آسـمـان کـوکـب |
| یـکــی ســتــاره بــرآمــد مــیـان کــاخ امــیـر | کـــزو جـــمـــال فـــزود انـــدر آفـــریــنــش رب |
| سـتـاره نی کـه یکـی شـاخ ملک و میوه دل | ستاره نی که یکی پشت نسل و روی نسب |
| یـکـی پــسـر کـه بــزرگـی و پــادشـاهـی را | لـقـای اوسـت دلـیـل و بـقـای اوسـت سـبـب |
| بــوقــتــی آمـد کـز بــاخــتــر ســپــیـده بــام | هـمـی بــر آمـد و شـب بــود در جــنـاح هـرب |
| چو بـرشکستـه سواری همی گریخت سحر | ســپــیـده در دم او چــون مـبــارزی مـعـجــب |
| ز روی نــیــکــو بـــر حــکــم حـــال فــال زدم | کـــه او امـــیــر هــنــر بـــاشـــد و امـــام ادب |
| چـو خـسـرو ملکـان عـم خـویشـتـن محـمود | بــتــیـغ در فــکــنــد در هـزار شــهـر شــغــب |
| چــو نـامـور پــدر خـویـش مـیـر ابــو یـعـقـوب | جــواد بــاشــد و بــخــشـنـده ثــیـاب و ذهـب |
| ز دشـمنان بـسـتـاند بـه تـیغ خـویش جـهان | چـــو روز، درگـــه مــولــود او، ولــایــت شـــب |
| خـدای در خـور هر کـس دهد هر آنـچـه دهد | در ایـن حــدیـث یـقــیـنـنـد مـردمــان اغــلــب |
| خجسته باد برین خسرو، این خجسته پسر | ســپــیــد بــاد بــرو جــاودانــه روی حــســب |
| امیر در خـور خـود یافـت این پـسـر ز خـدای | چـو مـیـر بــاد شـرف یـافـتــه بــتـیـغ و قـصـب |
| امـیـر سـیـد یـوسـف بــدیـن دو چــیـز نـمـود | هــزارگــونــه هــنــر هــر یــک از دگــر اصــوب |
| بــخــامـه بــر جــگـر دوسـتــان چــکـانـیـدآب | بــتــیـغ بــر جــگــر دشــمـنـان فــکــنـد لـهـب |
| بـــخــامــه بــر ســر زائر نــهــاد تــاج عــطــا | بــتــیـغ بــر دل دشــمــن نـهـاد قــفــل کــرب |
| بـــخـــامــه کــرد ولــی را امــیــد زیــر مــراد | بـــتـــیــغ کــرد عــدو را ســـتـــاره زیــر ذنــب |
| بــخــامـه زیـر ولـی گـســتــریـد مـفـرش نـاز | بــتــیـغ پــیــش عــدو بــاز کــرد گــنــج کــرب |
| زهـی بــمـلـک و مـروت سـر مـلـوک عـجــم | زهـی بــجــود و ســخــا ســیـد مـلـوک عـرب |
| هـر آن زمـین کـه رد و تـیغ بـرکـشـی ز نـیام | چــنــان بــســوزد کــز خــاک او نــرویــد حــب |
| تـــرا بـــمــردی و آزادگــی مــیــان ســـپـــاه | هـزار نــام بــدیـعــســت و صــد هـزار لــقــب |
| بــتــیـغ شـاخ فـکـنـدی ز کـرگ تــا یـکـچـنـد | بـه تـیـر بـیـلـه ز سـیـمـرغ بـفـکـنـی مـخـلـب |
| عــدو بــرزم تــو بــر مـرکـبــی ســوار شــود | کـه چــار مـرد بــود دســت و پــای آن مـرکـب |
| از آنـکـه تـب سـوی مـردم رسـول مـرگ بـود | مــخــالــفــان تــرا تــهـنـیـت کــنـنـد بــه تــب |
| ادب هـمـه مـلـکـان خـصـم را بـحـرب کـنـنـد | بــزر سـرخ کـنـی خــصـم خــویـش را تــو ادب |
| نه زانکه تـرسـی از ولیک از کـریمی خـویش | به خشندی چه کنی چون چنین کنی بـغضب |
| کسی که قصد تـو کرد از جـهان سخاوت تـو | ز نـام کــنـیـت و از نـام مـلــک و نـام خــطــب |
| سـخــا نـمـایـی و مـردی کـنـی و داد دهـی | جـز این سه چـیز نداری درین جـهان مکسـب |
| هـمـیـشـه تـا بـمـیـان دو مـه بـود شـعـبــان | مــیــان مـــاه صـــیــام و مــیــاه مـــاه رجـــب |
| نـصـیـب تـو ز جـهـان خـرمـی و شـادی بــاد | نـصـیـب دشـمـن تـوزیـن جـهـان عـنـا و تـعـب |
| تـهی مبـاد سه چـیز تـو جـاودان ز سه چـیز | کــف از شــراب و کـنـار از نـگـار و دل ز طــرب |
| چـو بــاغ پـر شـکـفـه مـجـلـس تـو خـرم بـاد | بــروی غــالـیـه زلـفـان یـاســمـیـن غــبــغــب |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
