فـهـرســت کـش نـشــاط ایـن بــاغبــر ران سـخــن چــنـیـن کـشـد داغکـانـروز کـه مـه بـه بــاغ مـی رفـتچـون ماه دو هفـتـه کـرده هر هفـتگـل بــر سـر سـرو…
| فـهـرســت کـش نـشــاط ایـن بــاغ | بــر ران سـخــن چــنـیـن کـشـد داغ |
| کـانـروز کـه مـه بـه بــاغ مـی رفـت | چـون ماه دو هفـتـه کـرده هر هفـت |
| گـل بــر سـر سـرو دسـتـه بـسـتـه | بـــازار گــلــاب و گــل شــکــســتــه |
| زلـفـیـن مـســلـســلـش گـره گـیـر | پـیـچـیـده چـو حـلـقـه هـای زنـجـیـر |
| در ره ز بــــنـــی اســـد جــــوانـــی | دیـدش چـو شـکـفـتـه گـلـسـتـانـی |
| شخـصی هنری بـه سنگ و سـایه | در چـــشــم عــرب بـــلــنــد پـــایــه |
| بـــســـیــار قــبـــیــلــه و قــرابـــات | کــارش هـمـه خــدمــت و مـراعــات |
| گـوش هـمـه خـلـق بــر سـلـامـش | بــخــت ابــن ســلـام کــرده نـامـش |
| هم سـیم خـدا و هم قـوی پـشـت | خـلقـی سـوی او کـشـیده انگشـت |
| از دیـــــدن آن چـــــراغ تـــــابــــــان | در چــاره چــو بــاد شـد شــتــابــان |
| آگــه نــه کــه گــرچــه گــنــج بــازد | بـــــا بـــــاد چـــــراغ در نــــســـــازد |
| چــون ســوی و طــنـگـه آمـد از راه | بــــودش طـــمـــع وصــــال آن مـــاه |
| مــه را نـگــرفــت کــس در آغــوش | ایـن نـکـتــه مـگـر شـدش فـرامـوش |
| چــاره طـلـبــیـد و کـس فـرســتــاد | در جـــســـتـــن عــقــد آن پـــریــزاد |
| تــا لــیــلــی را بـــه خــواســتــاری | در مـوکــب خــود کــشــد عــمــاری |
| نیرنـگ نـمـود و خـواهش انـگـیخـت | خاکی شد و زر چو خاک می ریخت |
| پـــذرفــت هــزار گــنــج شـــاهــی | وز رم گـلـه بـیـش از آنـکـه خـواهـی |
| چـون رفـت مـیـانـجـی سـخـنـگـوی | در جـــســتـــن آن نــگــار دلــجــوی |
| خـواهـش کـریـی بـدسـت بـوسـی | مــی کــرد ز بـــهــر آن عـــروســـی |
| هـم مـادر و هـم پــدر نـشـسـتـنـد | وامــیــد در آن حــدیــث بــســتــنــد |
| گفتند سخن به جای خویش است | لـیـکـن قـدری درنـگ پــیـش اســت |
| کــایــن تــازه بــهــار بــوســتــانــی | دارد عــــرضـــــی ز نــــاتـــــوانــــی |
| چــون مـاه ز بــهـیـش بــاز خـنـدیـم | شــکـرانـه دهـیـم و عــقــد بــنـدیـم |
| ایـن عــقـد نـشــان ســود بــاشــد | انــشـــاء الـــلــه کـــه زود بـــاشـــد |
| امـــا نــه هــنــوز روزکـــی چـــنـــد | مـی بـایـد شـد بـه وعـده خـرسـنـد |
| تــا غــنـچــه گـل شــکـفـتــه گـردد | خــــار از در بــــاغ رفــــتــــه گــــردد |
| گـــردنـــش بـــه طـــوق زر درآریــم | بــا طــوق زرش بــه تــو ســپــاریــم |
| چـــون ابـــن ســلــام ازان نــیــازی | شـــد نــامــزد شـــکــیــب ســـازی |
| مـرکـب بــه دیـار خــویـشـتــن رانـد | بـنشـسـت و غبـار خـویش بـنشـاند |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
