یـک شــه دیـگــر ز نـســل آن جــهـوددر هـلـاک قـوم عـیـسـی رو نـمـودگـر خـبــر خـواهـی ازیـن دیـگـر خـروجسوره بـر خـوان واسما ذات البـروجســـنـــت بــ…
| یـک شــه دیـگــر ز نـســل آن جــهـود | در هـلـاک قـوم عـیـسـی رو نـمـود |
| گـر خـبــر خـواهـی ازیـن دیـگـر خـروج | سوره بـر خـوان واسما ذات البـروج |
| ســـنـــت بــــد کـــز شـــه اول بـــزاد | ایـن شـه دیـگـر قـدم بـر وی نـهـاد |
| هـر کـه او بــنـهـاد نـاخـوش سـنـتـی | سـوی او نفـرین رود هر سـاعـتـی |
| نـیـکـوان رفـتــنـد و سـنـتــهـا بــمـانـد | وز لئیمـان ظـلـم و لـعـنـتـها بـمـاند |
| تــا قـیـامـت هـرکـه جــنـس آن بــدان | در وجــود آیــد بــود رویــش بـــدان |
| رگ رگست این آب شیرین و آب شور | در خـلـایـق مـی رود تـا نـفـخ صـور |
| نیکـوان را هسـت مـیراث از خـوشـاب | آن چـه مـیراثـسـت اورثـنا الـکـتـاب |
| شــد نــیــاز طــالــبـــان ار بـــنــگــری | شـعـلـه هـا از گـوهـر پـیـغـامـبـری |
| شـعـلـه هـا بــا گـوهـران گـردان بــود | شـعـله آن جـانب رود هم کان بـود |
| نـــور روزن گــــرد خــــانـــه مـــی دود | زانک خور برجی به برجی می رود |
| هر کـه را بـا اخـتـری پـیوسـتـگیسـت | مر ورا بـا اخـتـر خـود هم تـگیسـت |
| طـالـعـش گـر زهـره بــاشــد در طـرب | میل کـلـی دارد و عـشـق و طـلـب |
| ور بـــود مـــریــخـــی خـــون ریــزخـــو | جـنگ و بـهتـان و خصومت جـوید او |
| اخــــتــــرانـــنـــد از ورای اخــــتــــران | کـه احـتـراق و نحـس نبـود اندر آن |
| ســـایــران در آســـمـــانــهــای دگـــر | غـیـر ایـن هـفـت آسـمـان مـعـتـبـر |
| راســــخــــان در تــــاب انــــوار خــــدا | نه بـه هم پـیوستـه نه از هم جـدا |
| هـر کـه بــاشــد طـالـع او زان نـجــوم | نـفــس او کـفــار ســوزد در رجــوم |
| خـشـم مـریـخـی نـبــاشـد خـشـم او | مـنقـلـب رو غـالـب و مـغـلـوب خـو |
| نـور غـالـب ایـمـن از نـقـص و غـسـق | درمــیــان اصــبـــعــیــن نــور حــق |
| حــق فـشــانـد آن نـور را بــر جــانـهـا | مـقــبــلــان بــر داشــتــه دامـانـهـا |
| و آن نــــثــــار نــــور را وا یــــافــــتــــه | روی از غــیــر خـــدا بـــرتـــافــتـــه |
| هـر کــه را دامـان عــشــقــی نـابــده | زان نــثــار نــور بــی بــهـره شــده |
| جــزوهـا را رویـهـا ســوی کــلــســت | بـلبـلان را عـشـق بـا روی گلسـت |
| گــــاو را رنــــگ از بـــــرون و مــــرد را | از درون جـــو رنــگ ســـرخ و زرد را |
| رنـگــهـای نـیـک از خــم صــفــاســت | رنگ زشتـان از سیاهابـه جـفاست |
| صــبــغـت الـلـه نـام آن رنـگ لـطــیـف | لـعـنـت الـلـه بـوی این رنگ کـثـیف |
| آنــــچ از دریـــا بــــه دریـــا مــــی رود | از هـمـانـجــا کـامـد آنـجـا مـی رود |
| از ســـر کـــه ســـیــلـــهــای تـــیــزرو | وز تــن مـا جــان عـشــق آمـیـز رو |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
