قزل ارسلان قلعه ای سخـت داشتکـه گردن بـه الوند بـر می فـراشـتنه اندیشه از کس نه حاجت به هیچچـو زلـف عـروسـان رهش پـیچ پـیچچــنــان نــادر افــتـــاده …
| قزل ارسلان قلعه ای سخـت داشت | کـه گردن بـه الوند بـر می فـراشـت |
| نه اندیشه از کس نه حاجت به هیچ | چـو زلـف عـروسـان رهش پـیچ پـیچ |
| چــنــان نــادر افــتـــاده در روضــه ای | کـه بـر لـاجـوردین طـبـق بـیـضـه ای |
| شـنـیـدم کـه مـردی مـبــارک حـضـور | بـــه نــزدیــک شـــاه آمــد از راه دور |
| حـقـایق شـنـاسـی، جـهـانـدیـده ای | هـنــرمــنــدی، آفــاق گــردیـده ای؟ |
| بـــــزرگــــی، زبـــــان آوری کــــاردان | حـکـیمـی، سـخـنـگـوی بـسـیاردان |
| قـزل گـفـت چـنـدین کـه گـردیـده ای | چـنین جـای مـحـکـم دگـر دیده ای؟ |
| بـخـندید کـاین قـلعـه ای خـرم اسـت | ولـیکـن نـپـندارمـش مـحـکـم اسـت |
| نه پـیش از تـو گردن کشـان داشتـند | دمـی چـنـد بـودنـد و بـگـذاشـتـنـد؟ |
| نـه بــعـد از تـو شـاهـان دیـگـر بــرنـد | درخــت امــیــد تـــو را بـــرخــورنــد؟ |
| ز دوران مــــلــــک پــــدر یــــاد کــــن | دل از بـــنـــد انــدیــشـــه آزاد کـــن |
| چـنـان روزگـارش بـه کـنـجـی نشـاند | کـه بـر یک پـشـیزش تـصـرف نمـاند |
| چـو نومید مـاند از همـه چـیز و کـس | امیدش بـه فـضـل خـدا مـاند و بـس |
| بــر مـرد هـشـیـار دنـیـا خـس اسـت | که هر مدتـی جای دیگر کس است |
| چـنـین گـفـت شـوریـده ای در عـجـم | بـه کـسـری کـه ای وارث ملک جـم |
| اگـر مـلـک بـر جـم بـمـاندی و بـخـت | تو را چون میسر شدی تاج و تخت؟ |
| اگــر گــنــج قــارون بــه چــنـگ آوری | نمـانـد مـگـر آنـچـه بـخـشـی، بـری |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
