عاشقی در گوشه ای بـنشسته بودگفت و گو بـا خـویش در پـیوسـتـه بـودهـر دم از نـو داسـتــانـی سـاخـتــینــاشــنــیــده قــصــه ای پـــرداخــتــیگـه ز مـه …
| عاشقی در گوشه ای بـنشسته بود | گفت و گو بـا خـویش در پـیوسـتـه بـود |
| هـر دم از نـو داسـتــانـی سـاخـتــی | نــاشــنــیــده قــصــه ای پـــرداخــتــی |
| گـه ز مـه گـفــتــی گـهـی از آفـتــاب | گــاهـی از بــرگ گـل ســنـبــل نـقــاب |
| گـه ز قـد سـرو کـردی نـکـتـه راسـت | گاه ازان خس کش ز خاک پای خاست |
| غــافــلــی از دور آن را مــی شــنـیـد | خـاطـرش زان هـرزه گـویی مـی رمـیـد |
| گفت با وی کای به عشقت رفته نام | عـاشـق از مـعـشـوق خـود رانـد کـلـام |
| عـاشـق و نام کسـان گفـتـن که چـه | گوهر وصـف خـسـان سـفـتـن کـه چـه |
| گـفـت کـای دور از نـشـان عـاشـقـان | فــهــم نــتـــوانــی زبـــان عــاشـــقــان |
| ز آفـتـاب و مـه غـرض یـار مـن اسـت | سـر این بـر نکـتـه دانـان روشـن اسـت |
| گل که گفتـم لطف رویش خـواسـتـم | ذکـر سـنبـل رفـت و مـویش خـواسـتـم |
| ســرو چــه بــود قــامــت رعــنــای او | مـن خــسـم رســتــه ز خــاک پــای او |
| گــر تــو واقــف از زبـــان مــن شــوی | جـز حـدیث عـشـقـش از مـن نـشـنوی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
