حــکــایـت کــنـنـد از جــفــا گـســتــریکـه فـرمـانـدهـی داشـت بـر کـشـوریدر ایــــام او روز مــــردم چـــــو شـــــامشــب از بــیـم او خــواب مــردم…
| حــکــایـت کــنـنـد از جــفــا گـســتــری | کـه فـرمـانـدهـی داشـت بـر کـشـوری |
| در ایــــام او روز مــــردم چـــــو شـــــام | شــب از بــیـم او خــواب مــردم حــرام |
| هـــمـــه روز نـــیـــکـــان از او در بــــلـــا | بــه شـب دسـت پــاکـان از او بــر دعـا |
| گـــروهـــی بــــر شــــیـــخ آن روزگــــار | ز دســت ســتــمـگــر گــرســتــنـد زار |
| کــه ای پـــیــر دانــای فـــرخـــنــده رای | بـگـوی ایـن جـوان را بــتـرس از خـدای |
| بـــگــفـــتـــا دریــغ آیــدم نــام دوســـت | که هر کس نه در خـورد پـیغـام اوسـت |
| کـسـی را کـه بــیـنـی ز حـق بــر کـران | منه بـا وی، ای خـواجـه، حـق در میان |
| دریغ اسـت بـا سـفـلـه گـفـت از عـلـوم | کـه ضـایـع شـود تـخـم در شـوره بــوم |
| چــــو در وی نـــگـــیـــرد عـــدو دانـــدت | بـــرنــجــد بـــه جــان و بـــرنــجــانــدت |
| تو را عادت، ای پادشه، حق روی است | دل مرد حق گوی از این جا قوی است |
| نـگـیـن خـصـلـتــی دارد ای نـیـکـبــخـت | کـه در موم گـیرد نه در سـنگ سـخـت |
| عجـب نیسـت گر ظـالم از من بـه جـان | بـرنـجـد کـه دزدسـت و مـن پـاسـبــان |
| تــو هـم پــاسـبــانـی بــه انـصـاف و داد | کــه حــفــظ خــدا پــاســبــان تــو بــاد |
| تــو را نــیـســت مــنــت ز روی قــیـاس | خــداونـد را مـن و فــضــل و ســپــاس |
| کـه در کـار خـیرت بـه خـدمـت بـداشـت | نـه چـون دیـگـرانـت مـعـطـل گـذاشـت |
| هـمـه کـس بـه مـیـدان کـوشـش درنـد | ولی گوی بـخـشـش نه هر کـس بـرند |
| تـو حـاصل نکردی بـه کوشـش بـهشـت | خـدا در تـو خـوی بـهشـتـی سـرشـت |
| دلــت روشــن و وقــت مــجــمــوع بـــاد | قــدم ثـــابـــت و پـــایــه مــرفــوع بـــاد |
| حــیـاتــت خـوش و رفـتــنـت بــر صـواب | عــبــادت قـبــول و دعــا مـســتــجــاب |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
