حــکــایـت کـنـنـد از یـکـی نـیـکـمـردکــه اکــرام حــجــاج یــوســف نــکــردبـه سـرهـنـگ دیـوان نـگـه کـرد تـیـزکـه نـطـعـش بـیـنـداز و ریـگـش بــریـ…
| حــکــایـت کـنـنـد از یـکـی نـیـکـمـرد | کــه اکــرام حــجــاج یــوســف نــکــرد |
| بـه سـرهـنـگ دیـوان نـگـه کـرد تـیـز | کـه نـطـعـش بـیـنـداز و ریـگـش بــریـز |
| چــو حـجــت نـمـانـد جــفـا جــوی را | بـــپـــرخــاش در هــم کــشــد روی را |
| بــخـنـدیـد و بـگـریـسـت مـرد خـدای | عـجـب داشـت سـنگـین دل تـیره رای |
| چو دیدش که خندید و دیگر گریست | بـپـرسید کاین خـنده و گریه چـیست؟ |
| بــگــفــتــا هـمــی گــریـم از روزگــار | کــه طــفــلــان بــیـچــاره دارم چــهـار |
| هـمـی خـنـدم از لـطـف یـزدان پــاک | کـه مظـلوم رفـتـم نه ظـالـم بـه خـاک |
| پـسـر گـفـتـش: ای نـامـور شـهـریـار | یکـی دسـت از این مـرد صـوفـی بـدار |
| کـه خـلقـی بـدو روی دارند و پـشـت | نه رای است خلقی به یک بـار کشت |
| بــزرگـی و عـفـو و کـرم پـیـشـه کـن | ز خــردان اطــفــالـش انـدیـشــه کــن |
| شنیدم که نشنید و خونش بـریخـت | ز فــرمــان داور کــه دانــد گــریـخــت؟ |
| بـزرگی در آن فکرت آن شب بـخـفت | به خواب اندرش دید و پرسید و گفت: |
| دمـی بـیش بـر مـن سـیاسـت نراند | عــقـوبــت بــر او تــا قـیـامـت بــمـانـد |
| نـتـرسـی کـه پـاک انـدرونی شـبـی | بــــرآرد ز ســـوز جـــگـــر یـــا ربــــی؟ |
| نخفتـه ست مظلوم از آهش بـتـرس | ز دود دل صــبـــحــگــاهــش بـــتــرس |
| نـه ابـلـیس بـد کـرد و نـیکـی نـدیـد؟ | بـــر پـــاک نــایــد ز تـــخـــم پـــلـــیــد |
| *** | |
| مـزن بــانـگ بـر شـیـرمـردان درشـت | چـو بـا کـودکـان بـر نـیایی بـه مـشـت |
| یـکــی پــنـد مــی گــفــت فــرزنـد را | نـــگــــه دار پــــنـــد خــــردمــــنـــد را |
| مـکـن جــور بــر خــردکـان ای پــسـر | کـه یـک روزت افـتـد بــزرگـی بــه سـر |
| نمـی تـرسـی ای گـرگ ناقـص خـرد | کــه روزی پــلــنــگــیـت بــر هـم درد؟ |
| بــه خـردی درم زور سـرپــنـجـه بــود | دل زیــردســتــان ز مــن رنــجــه بـــود |
| بــخــوردم یــکــی مــشــت زورآوران | نـــکــــردم دگــــر زور بــــا لــــاغــــران |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
