بـــیــا ســـاقــی آن ارغــوانــی شــراببـه من ده که تـا مسـت گردم خـرابمـــگــــر زان خــــرابــــی نـــوائی زنـــمخـــرابـــاتـــیـــان را صـــلـــا…
| بـــیــا ســـاقــی آن ارغــوانــی شــراب | بـه من ده که تـا مسـت گردم خـراب |
| مـــگــــر زان خــــرابــــی نـــوائی زنـــم | خـــرابـــاتـــیـــان را صـــلـــائی زنـــم |
| *** | |
| مــرا خــضــر تــعــلــیــم گــر بــود دوش | بــه رازی کــه نـامـه پــذیـرای گــوش |
| کــه ای جــامـگــی خــوار تــدبــیـر مـن | ز جــام سـخـن چــاشـنـی گـیـر مـن |
| چـو سـوسـن سـر از بــنـدگـی تــافـتـه | نــم از چــشــمــه زنــدگــی یـافــتــه |
| شـــنــیــدم کــه درنــامــه خـــســـروان | سـخــن رانـد خــواهـی چــو آب روان |
| مــشــو نــاپــســنــدیـده را پــیـش بــاز | کــه در پـــرده کــژ نــســـازنــد ســاز |
| پـسـنـدیـدگـی کـن کـه بــاشـی عـزیـز | پــســنـدیـدگــانـت پــســنـدیـده نـیـز |
| فـــــرو بـــــردن اژدهــــا بـــــی درنــــگ | بــی انــبــاشــتــن در دهـان نـهـنـگ |
| از آن خــوش تـــر آیــد جــهــان دیــده را | کـه بــیـنـد هـمـی نـاپــســنـدیـده را |
| مـگـوی آنـچـه دانـای پـیـشـیـنـه گـفـت | کـه در در نـشـاید دو سـوراخ سـفـت |
| مــگــر در گــذرهــای انــدیــشــه گــیــر | کــه از بـــاز گــفــتــن بــود نــاگــزیــر |
| دریـن پــیـشــه چــون پــیـشــوای نـوی | کـهـن پــیـشــگـان را مـکــن پــیـروی |
| چــو نــیـروی بــکــر آزمــائیـت هـســت | بـه هـر بـیوه خـود را مـیـالـای دسـت |
| مـخـور غـم بـه صـیـدی کـه نـاکـرده ای | کـه یخـنـی بـود هر چـه نـاخـورده ای |
| بــه دشـواری آیـد گـهـر سـوی ســنـگ | ز سنگش تو آسان کی آری به چنگ |
| هـمـه چــیـز ار بــنـگـری لـخــت لـخــت | بـه سختـی بـرون آید از جـای سخت |
| گــهـر جــســت نـتــوان بــه آســودگـی | بـــود نــقــره مــحــتــاج پـــالــودگــی |
| کـسـی کـو بــرد بــرتــر و خـشـک رنـج | ز مــاهــی درم یــابــد از گــاو گــنــج |
| کـسـی کـو بــرد بــرتــر و خـشـک رنـج | ز مــاهــی درم یــابــد از گــاو گــنــج |
| خــم نـقـره خــواهـی وزریـنـه طــشــت | ز خــاک عــراقــت نــبــایـد گــذشــت |
| زری تــا دهـسـتــان و خــوارزم و چــنـد | نـونـدی نـه بـیـنـی بــه جـز لـور کـنـد |
| بــه خــاری و خــزری و گــیـلـی و کــرد | بـه نـانـبـاره هـر چـار هـسـتـنـد خـرد |
| نــخـــیــزد ز مــازنــدران جـــز دو چـــیــز | یــکــی دیـو مــردم یـکــی دیـو نــیــز |
| نـــرویـــد گــــیـــاهـــی ز مــــازنــــدران | کـه صـد نـوک زوبـیـن نـبـیـنـی در آن |
| عــــراق دل افـــروز بــــاد ارجــــمـــنـــد | کــه آوازه فــضــل ازو شـــد بـــلــنــد |
| از آن گـــل کـــه او تـــازه دارد نـــفـــس | عـرق ریـزه ای در عـراقـسـت و بـس |
| تــو نـیـز آن بــه ای پــیـک عــلـوی نـژاد | کـه گـرد جـهـان بـر نـگـردی چـو بــاد |
| بــه گـوهـر کـنـی تــیـشــه را تــیـز کـن | عــروس ســخــن را شــکــر ریـز کـن |
| تــو گــوهــر مــن از کــان اســکــنــدری | سـکـنـدر خـود آیـد بــه گـوهـر خــری |
| جــــهـــانــــداری آیـــد خــــریـــدار تــــو | بــه زودی شــود بــر فــلــک کــار تــو |
| خــــریـــدار چــــون بــــر در آرد بــــهــــا | نـــشـــایـــد ره بـــیـــع کـــردن رهـــا |
| چــو دریـا خــرد گــوهــر از کــان تــنــگ | دهد کـشـتـی در بـه یکـبـاره سـنـگ |
| ز دریــای او گـــنــج گـــوهــر مـــپـــوش | دری مـیسـتـان گـوهری مـی فـروش |
| مــیـانـجــی چــنـان کــن بــرای صــواب | کـه هـم سـیخ بـرجـا بـود هم کـبـاب |
| چــو دلــداری خــضــرم آمـد بــه گــوش | دمـــاغ مـــرا تـــازه گـــردیــد هـــوش |
| پــذیــرا ســخــن بــود شــد جــایـگــیــر | ســخــن کــز دل آیــد بــود دلــپــذیـر |
| چــو در مـن گـرفـت آن نـصـیـحـت گـری | زبــــان بــــرگـــشـــادم بــــه در دری |
| نــهــادم ز هــر شــیـوه هـنــگــامــه ای | مـگـر در ســخــن نـو کـنـم نـامـه ای |
| در آن حــــیــــرت آبــــاد بــــی یــــاوران | زدم قــــرعــــه بــــر نـــام نـــام آوران |
| هــر آیــیــنــه کــز خــاطــرش تــافــتــم | خـــیــال ســـکـــنـــدر درو یــافـــتـــم |
| مـبــیـن سـرسـری سـوی آن شـهـریـار | کـه هـم تـیـغ زن بــود و هـم تـاجـدار |
| گـروهـیـش خــوانـنـد صــاحــب ســریـر | ولـایـت ســتــان بــلـکــه آفــاق گــیـر |
| گــــروهــــی ز دیــــوان دســـــتـــــور او | بـه حـکـمـت نـبــشـتـنـد مـنـشـور او |
| گـــروهـــی ز پـــاکـــی و دیــن پـــروری | پــذیـرا شــدنـدش بــه پــیـغــمـبــری |
| مـن از هـر سـه دانـه کـه دانـا فـشـانـد | درخـتــی بــرومـنـد خـواهـم نـشـانـد |
| نـــخـــســـتـــیــن درپـــادشـــائی زنــم | دم از کــار کــشـــورگــشـــائی زنــم |
| ز حــکــمــت بــرآرایــم آنــگــه ســخــن | کــنــم تــازه بـــا رنــجــهــای کــهــن |
| بــه پــیـغــمــبــری کــویـم آنــگــه درش | کـه خــوانـد خــدا نـیـز پــیـغـمـبــرش |
| سـه در سـاخــتــم هـر دری کـان گـنـج | جــداگــانــه بــر هـر دری بــرده رنــج |
| بــدان هـر سـه دریـا بــدان هـر سـه در | کـــنــم دامــن عـــالــم از گــنــج پـــر |
| طـــرازی نــوانـــگـــیــزم انـــدر جـــهــان | کـه خـواهـد ز هـر کـشـوری نـورهـان |
| دریــغ آیــدم کـــایــن نـــگـــاریــن نـــورد | بـــود در ســفــیــنــه گــرفــتــار گــرد |
| در دولــتـــی کــو؟ کــزیــن دســتـــکــار | بـــه دیــوار او بـــر نــشـــانــم نــگــار |
| پـــرنــدی چــنــیــن زنــده دارش کــنــم | ز گــرد زمــیـن رســتــگــارش کــنــم |
| بــــدیـــن نـــامـــه نـــامـــور دیـــر بــــاز | بــــمــــانــــم بـــــر او نــــام او را دراز |
| نشـسـتـن گـهی سـازمـش زین سـریر | کـه بــاشـد بــروجــاودان جــای گـیـر |
| بــه حــرفــی مــســجــل کــنـم نــام او | کــه مــانــد دریــن جــنــبــش آرام او |
| نــه حــرفــی کــه عــالــم زیـادش بــرد | نـه بــاران بــشــویـد نـه بــادش بــرد |
| به شرطی که چون من در این دستگاه | رسـانم سـرش را بـه خـورشید و ماه |
| مـــرا نـــیـــز ازو پـــایــگـــاهـــی رســـد | بـــه انــدازه ســر کــلــاهــی رســـد |
| ز خـورشـیـد روشـن تــوان جـسـت نـور | کــه شــد راه ســایـه ازیــن کــار دور |
| غـــلـــیـــواژ را بـــا کـــبـــوتـــر چـــکـــار | بـه بـاز ملک در خـور است این شکار |
| نـظــامـی کـه نـظــم دری کــار اوســت | دری نــظــم کــردن ســزاوار اوســت |
| چـــنــان گـــویــد ایــن نــامـــه نــغـــز را | کـه روشـن کـنـد خـوانـدنـش مـغـز را |
| دل دوســــتــــان را بـــــدو نــــور بـــــاد | وزو دیـــده دشــــمــــنـــان دور بــــاد |
| نــــواگــــر نــــوای چـــــکـــــاوک بـــــود | چــو دشــمــن زنـد تــیـز نــاوک بــود |
| در آن دایــره کــایــن ســخــن رانــده ام | درون پـــرور خــویــش را خــوانــده ام |
| کــه ایـن نـامــه را نـغــز و نـامـی کــنـد | گــرامــی کــنـش را گــرامــی کــنــد |
| چـــنــان بـــرگـــشـــایــد پـــر و بـــال او | کـه نـیـک اخــتــری خــیـزد از فـال او |
| نــشــاط انــدر آرد بـــه خـــوانــنــدگــان | مــفـــرح رســـانــد بـــه دانــنــدگــان |
| فــــســــرده دلـــان را درآرد بــــه کــــار | غــم آلـودگـان را شــود غــمـگـســار |
| نــوازش کــنــد ســیــنــه خــســتـــه را | گـشــایـش دهـد کـار در بــســتــه را |
| گـــرش نـــاتـــوانــی تـــمـــنـــا کـــنـــد | خــدایـش بــه خــوانـدن تــوانـا کــنـد |
| وگــر نــاامــیــدیـش گــیـرد بــه دســت | بـه دسـت آورد هر امیدی که هست |
| هـر آنـچ از خـدا خـواسـتـم زیـن قـیـاس | خــدا داد و بــر داده کــردم ســپــاس |
| هـمـایـون تـر آن شـد کـه ایـن بــزمـگـاه | هـمـایـون بــود خـاصـه در بــزم شـاه |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
