مـغـنـی بــر آهـنـگ خــود ســاز گـیـریـکـی پـرده ز آهـنـگ خـود بــازگـیـرکـه مـارا ســر پــرده تــنـگ نـیـســتبـجـز پـی فراخـی در آهنگ نیسـت***بــهــر…
| مـغـنـی بــر آهـنـگ خــود ســاز گـیـر | یـکـی پـرده ز آهـنـگ خـود بــازگـیـر |
| کـه مـارا ســر پــرده تــنـگ نـیـســت | بـجـز پـی فراخـی در آهنگ نیسـت |
| *** | |
| بــهــر مــدتــی فــیــلــســوفــان روم | فـراهـم شـدنـدی ز هـر مـرز و بــوم |
| بــر آراسـتــنـدی بــه فـرهـنـگ و رای | سـخـن هـای دل پــرور جــان فـزای |
| کسـی را که حـجـت قوی تـر شـدی | بـه حجـت بـر آن سروران سرشدی |
| در آن داوری هــرمــس تـــیــز مــغـــز | بـحـق گفت اندیشه ای داشـت نغز |
| ز هر کس که او حجتی بـیش داشت | سـخـنهای او پـرورش بـیش داشـت |
| ز بـــس گـــفـــتـــن راز روحـــانــیــان | بـــر او رشــک بــردنــد یــونــانــیــان |
| بــهـم جـمـع گـشـتــنـد هـفـتــاد تـن | بــه انـکـار او ســاخــتــنـد انـجــمـن |
| کــه هـرچ او بــگــویـد بــدو نـگــرویـم | سـخـن گـر چـه زیبـا بـود نـشـنـویم |
| تـغـییـر دهـیـمـش بـه انـکـار خـویـش | بـه انـکـار نـتـوان سـخـن بـرد پـیش |
| چــنـان عـهـد بــسـتــنـد بــا یـکـدگـر | کـه چـون هرمس از کـان بـرآرد گـهر |
| ز دریــــای او آب ریـــزی کــــنــــنــــد | بــرآن گـنـجـدان خـاک بـیـزی کـنـنـد |
| بـه حـق گـفـتـنـش درنـیـارنـد هـوش | بــگـیـرنـد از انـکــار گــویـنـده گـوش |
| چـو هرمس سـخـن گفـتـن آغـاز کرد | در دانـــــش ایـــــزدی بـــــاز کـــــرد |
| بـه هر نکتـه ای حـجـتـی بـاز بـسـت | که چـون نور در دیده و دل نشسـت |
| نـدید آن سـخـن را بـرایشـان پـسـند | جـز انـکـار کـردن بــه بــانـگ بــلـنـد |
| دگــر بــاره گــنــجــیـنـه نــو گــشــاد | اســاســی دگــرگــونـه از نــو نـهـاد |
| بــیـانـی چــنــان روشــن و دلــپــذیـر | که در دل نه در سـنگ شـد جـایگیر |
| دگـر ره نـدیـد آن ســخــن را شـکـوه | بـه انـکـار خـود دیـدشـان هـم گـروه |
| سـوم بـاره از رای مـشـکـل گـشـای | نمـود آنچـه بـاشـد حـقـیقـت نمـای |
| ســـخـــن هــای زیــبـــنــده دلــنــواز | بـرایشـان فـرو خـوانـد فـصـلـی دراز |
| ز جـنـبــانـدن بــانـگ چـنـدان جــرس | سـری در سـماعـش نجـنبـاند کس |
| چه گوینده عاجز شد از گفت خویش | زبـان گشتـه حیران گلو گشته ریش |
| خــبــر داشــت کــز راه نــابـــخــردی | ســتـــیــزنــد بـــا حـــجـــت ایــزدی |
| چـو در کس ز جـنبـش نشانی نیافت | بـجـنـبـید و روی از رقـیـبـان بـتـافـت |
| بـرایشـان یکـی بـانگ بـرزد کـه های | مـجـنـبـید کـس تـا قـیـامـت ز جـای |
| همـان لـحـظـه بـر جـای هفـتـاد مـرد | ز جـنبـش فـتـادند و گـشـتـند سـرد |
| چــو در پــرده راسـت کـج بــاخـتــنـد | از این پـرده شـان رخـت پـرداخـتـنـد |
| سـرافـکنده چـون آب در پـای خـویش | ز سـردی فسردند بـر جـای خـویش |
| سـکـندر چـو زین حـالت آگـاه گشـت | چـو انجـم بـر آن انجـمن بـر گذشت |
| از آن بـیـشـه سـرو بــا بـوی مـشـک | یکی سـروتـر مانده هفتـاد خـشـک |
| بــپـرسـیـد و هـرمـس بـدو گـفـت راز | کــه هـمــت در آســمــان کــرد بــاز |
| سـکـنـدر بــر او آفـریـن ســازگـشـت | وز آنـجـا بـه درگـاه خـود بــازگـشـت |
| به خلوت چو بـنشست بـا هر کسی | ازان داسـتــان داسـتـان زد بــسـی |
| که هرمس بـه طـوفـان هفـتـاد کـس | به موجی همی ماند و هفتاد خس |
| گـروهـیـش کـز حـق گـرفـتـنـد گـوش | بـمـردنـد چـون یـافـه کـردنـد هـوش |
| ز پــــوشــــیــــدن درس آمــــوزگــــار | کـفـن بـین کـه پـوشـیدشـان روزگار |
| بـیـانـی کـه بــاشـد بـه حـجـت قـوی | ز نــافــرخــی بــاشــد ار نـشــنـوی |
| دری را کــــه او تــــاج تــــارک بـــــود | زدن بـــر زمــیــن نــامــبـــارک بـــود |
| هـنـر نـیـسـت روی از هـنـر تــافـتــن | شــقـایـق دریـدن خــشـن بــافـتــن |
| خـــردمــنــد را چـــون مــدارا کــنــی | هـنـرهـای خــویـش آشـکـارا کـنـی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
