انتقام سپیده دم از تاریکی

کرد تلافی سپیده دم ،خنجر از پشت سیاهی را،از خجالت شبیخونش به در آمد جانانه…!به جوشش در آمد غیرت نور…!شعله های خشم فروزان کرد ابابیل وار!بر سر سیاهی ،نگون بخت و تیره روز خوار…!بکوبید چنگال پولادین به سینه اش…!،زهره ترک شد قلب سیاهی از هیبتش..!و دو چشمش خونبار شد و مغلوب،و بر خاست دود ندامت از وجود یاغی…!اسفبار نعره هایش رفت به آسمان،بسوخت بنیان و ریشه اش و گفت؛ای دریغ…!جمع اشباح و ارواح به دور معرکه ،هل هله کنان،اشک شوق ریزان و غرق تماشا…!چیره شد سر انجام پاکی بر پلیدی…،و فائق آمد نور بر ظلمت…!!!