اعجاز

کسی اندازه ی زیبایی ات ، زیبا نخواهد شد

شبیه تو گلی در این جهان پیدا نخواهد شد

چنان ترسیم تو  با دقت و اوج هنر بوده

که بعد از تو هنر در قالبی معنا نخواهد شد

خدا هنگام خلق تو نمیدانم چه وِردی خواند

درون چشم تو حالا ، جهان هم جا نخواهد شد

عمیق و آبی و آرام، صبور و با شکوه و گرم

حریف تو در این میدان، ببین دریا نخواهد شد

سپاه قافیه هایم اگر لشگرکشی کردند

بدون تو غزل هایم ، غزل اما نخواهد شد

نمیگویم که میمیرم بدون تو ، ولی با تو

در این دنیای وانفسا ، دلم تنها نخواهد شد

به دنبال که میگردی برایت بگذرد از جان

کسی مانند من دیوانه و شیدا نخواهد شد

سر پیری اگر دیدی، گرفتم معرکه در عشق

اگر دلبر تو باشی پس، دلم رسوا نخواهد شد

حقیقت دارد این آری … تو هم ایمان بیاور که

تو اعجازی و مانندت ، کسی زیبا نخواهد شد