اروند

باران که ببارد
به اندوهِ گِل‌آلودِ اروند
برمی‌گردم

میانِ جزر و مدِ چولان‌های بلندش
چکمه‌هایم را جا می‌گذارم

به شکمِ ماهیان خواهم رفت
کنارِ استخوان‌هایی
که وضو دارند

_____________________________________________

شاعر: حمیرا جاودان_خرداد۱۴۰۵_خوزستان_ رامهرمز

_____________________________________________

پ.ن
این قطعه را تقدیم میکنم به
رزمندگان و غواصان عملیات الفجر۸
در گرگ و میش 1364/11/20
که برای دفاع از خاک ناموس و عزت
ایران عزیزمان از هیچ نهراسیدند

چولان ها : در خوزستان به بوته های بلندی که هر چه به لب روخانه نزدیک می شوند بلند تر می شوند