کاکتوسهای غرور

زهرا نادری بالسین شریف آبادی

من
به تیشه ی عشق
گفتم:
صیقلت دهد صنم آسا
وبه آینه…
طعامی دهد به ناسیرایی ترینِ منت

وبه چشمانم…
آبیاری کند کاکتوس های غرورت را
من
به واژه های سترگ شعرم
گفتم:
مستغرقت کند در اغراق زیبایی
وبه خیاط خیال تو…
بدوزد بر تن غرورت
بالهایی به وسعت حسرتم
چه قطبی پریدی!!
از سرزمین استوایی احساسم
بابالهای غرور

1391/4/27
————————————

بخش شعر سپید | پایگاه  خبری شاعر

منبع: سایت شعر ایران