چراغ شب های فتنه

«چراغ شب‌های فتنه» سروده‌ای حماسی و ولایی است؛ روایتی از ایستادگی، بصیرت و امید در روزگار فتنه و آشوب.

در این شعر، با زبانی ساده و حماسی، از رهبری و هدایت در مسیر حق، عدالت و مقاومت سخن گفته‌ام؛ از نوری که در تاریکی‌ها راه را نشان می‌دهد و از امیدی که در دل‌های بیدار خاموش نمی‌شود.

این شعر را تقدیم می‌کنم به همه دل‌های مؤمن و آزاده‌ای که در مسیر حق، استوار می‌مانند

در شب‌های تیره و فتنه‌ی زمان

چراغی افروختی، ای رهبر قرآن

با نگاهت، دل‌های ما آرام گرفت

با صبرت، هر فتنه و آشوب رام گرفت

ای دژ استوار، ای نور تابنده‌ی امت

هر قدمت، چراغ هدایت و عزت

تو ای ستون خیمه‌ی حق و عدالت

ای نگین انقلاب و امید ملت

هر سخنت، طوفانی در دل دشمنان

هر عملت، روشنی در دل انسان‌ها و جان‌ها

با صبوری‌ات، مسیر فردا روشن شد

با دست و نگاهت، دل‌ها آگاه و آتش‌زن شد

ای رهبر، ای فخر ملت‌های بیدار

هر نگاهت، شعله‌ای در دل مستضعفان و برادر

راه تو، راه حسین است، ای امام امت

با نور ولایت، خاموشی شد خوار و محتوم

ای که با تو، هر ظلم و فتنه نابود شد

با تو، هر دل ترسو، امیدمند و آزاد شد

تو چراغ راه ما در شب‌های تاریک و سرد

با صلابتت، هر ظلم و فتنه درهم شد و مرد

دل‌ها برای تو تپیده و می‌تپد

ای نامت، نامی است که جاودانه می‌ماند و زنده می‌ماند

در سایه‌ی تو، نهضت‌ها جان گرفت

با حضور تو، کفر و ظلم لرزید و شکست گرفت

ای رهبر بزرگ، ای امید بیداران

با نامت، هر دل خسته، شاد و مهربان

هر نگاهت، عشق است و معرفت

هر سخنت، درس صبر، عزت و بصیرت

ای ستون انقلاب، ای قلب امت ما

در وجود تو، حق و عدالت همیشه پا بر جاست ما