ماه علقمه

روز تاسوعای حسینی ۴ تیر ۱۴۰۵
السلام علیک یا قمر منیر بنی هاشم

به دشتِ خون چو جلوه‌گرِ ذوالفقار، عباس بود
امیدِ خیمه، هیبتِ روزِ شمار، عباس بود
اگر ز لشکرِ باطل هزار فتنه دمید
پناهِ آلِ نبی در غبار، عباس بود
نه آب خواست برای لبِ خویش از فرات
اسیرِ تشنگیِ طفلِ بی‌قرار، عباس بود
فُرات، محوِ شکوهِ نگاهِ او می‌شد
که صاحبِ نفسِ حیدرِ کرار، عباس بود
ز غیرتش عَلَم از باد هم امان می‌خواست
که تکیه‌گاهِ سپاهِ حسین، عباس بود
دو دست رفت و نلرزید عزمِ مردِ خدا
شکوهِ آیهٔ «اِنَّ اللّهَ یَنصُر» عباس بود
چو بر زمین فتاد، آسمان به گریه نشست
که ماهِ علقمه و افتخار، عباس بود
حسین ماند و غمی که نگفت با احدی
دلیلِ غربتِ آن شهریار، عباس بود
هنوز قافلهٔ عشق راه می‌پوید
چراغِ راهِ رهسپاران، عباس بود