قلم توتم من است …

قلم توتم من است :

با تو پروازها تماشاییست ،واژه هایت طنین باران است
واژه ها در تو زندگی دارند ،در تو مکشوفه ها فراوان است

نردبانی که دستهایم را ،می رسانی به ساحت خورشید
تو شگفتانه در خودت داری ،یک جهان راز در تو پنهان است

سطرهایت ورق ورق دارد شعری از مثنوی مولانا
چشمهایت شبیه حافظ ها در تو بیت ترانه عريان است

ای دهانت معطر از لبخند ،سیب معنا چکیده از لب تو
گفتمانت شکوه جمشید و تخت حوضت برای سلطان است

ای سوار ستاره و سایه ،خیمه گاه قشنگ همسایه
راز پرچین باغ و بستانت، سعدیانه گل و گلستان است

در بیانت پیاله ی خورشید،می چکد از لبان ماهی ها
اطلسی واره های پنهانت ، گنج ِرنجِ دمِ رسولان است

تو بلوغ تکلم و رودی ، در تفال به عشق میمانی
منزوی میشوی تو هر روزه ،پیش صدرا کلام برهان است

با تو هر روز چون مسافر رود ،می روم تا غزل غزل احساس
گاه و بی گاه با تو می گریم ،گاه لبهام با تو خندان است

می روم تا ته ته دنیا ، میکشم روی دوش خود تاریخ
در ریاضی و عشق و منطق غرق ،یار شیرین من سخندان است

مویه هایت چقدر طولانیست،ترمه هایت ترنج می بافند
برنوی خستگی ستاری ،باقری عاشقانه با خان است

خشت خشتت بهار می زاید ،نی لبکهات اتفاقی نیست
از حوالی ماه می آیی ، مستی تو شراب فنجان است

اهلی ات می شوم به خواندن رود ،تو به دستم ستاره میبندی
چشمهایم تو را بلد هستند ،طعم سطر کتاب ، سوهان است

غرق دنیای واژه های توام ،ای سطورت سلام و آیینه
واژه هایت سماع قونیه است، عشوه هایت به رنگ طغیان است

با تو مرزی دگر نمی ماند ،در جهانی که مرز تاریکیست
تو فراسوی مرزها هستی ،با تو لبخندها فراوان است

بال پرواز میشوی در من ،روی دوش ات سوار خواهم شد
پلک من با تو می پرد تا صبح ،تو “کتابی” و نام تو جان است

#زینب_حسامی