ظهور

بلند میشدم از خواب و خواب میشد کاش

تمام غصه و غم ها سراب میشد کاش

به جای تیر وتفنگ و به جای فتنه و جنگ

جهان پر از گل و گلخند ناب می شد کاش

زمان برای همیشه به خواب می‌رفت و

زمین پر از خوشیِ بی حساب می شد کاش

درست زیر قدم های یاس های کبود

هزار چشمه ی جوشان پُرآب می شد کاش

بلند میشدم از خواب ظرف یک لحظه

بدون چون وچرا انقلاب می‌شد کاش

در انقلاب عظیم ظهور مهدی جان

دعای منتظران مستجاب می شد کاش

به لطف گوشه ی چشمش کبوترِ دلِ من

از عاشقان حریمش حساب می شد کاش

برای وصف جمال جمیل او غزلم…

فقط به رسمِ ادب انتخاب میشد کاش

به پای حضرت باران و صبح لبخندش

هزار غنچه ی خندان گلاب میشد کاش

وَگوشه گوشه ی این خاک میهن پاکم

به روشنای دلش آفتاب می شد کاش

به ارزنی نمی ارزد جهانِ بی مهدی«عج»

جهان بدون حضورش خراب می شد کاش

سمیه محمدی( ریحان زنجانی)