اندرین دوران مجـو راحـت که کس آسوده نیستطبـع شادی جـوی از غم یکنفس آسـوده نیسـتدر زمــان نــاکــســان آســوده هـم نـاکــس بــودناکسی نتـوان شدن گر چـن…
| اندرین دوران مجـو راحـت که کس آسوده نیست | طبـع شادی جـوی از غم یکنفس آسـوده نیسـت |
| در زمــان نــاکــســان آســوده هـم نـاکــس بــود | ناکسی نتـوان شدن گر چـند کس آسوده نیست |
| هـرچــه در دنـیـا وجــودی دارد ار خـود ذره اسـت | از خـلـاف ضـد خـود او نـیـز بـس آسـوده نـیـسـت |
| گـرچـه خـاکـش در پـناه خـویشـتـن گـیرد چـو آب | زآتـش ار ایمـن بـود از بـاد خـس آسـوده نـیـسـت |
| انـدرین دوران کـه خـلـقـی پـای مـال مـحـنـت اند | گر کسی دارد بـنعمت دسـت رس آسوده نیست |
| آدمــی تــلــخ عــیــش از ظــالــمــان تــرش روی | همـچـو شـیرینـی زابـرام مـگـس آسـوده نـیسـت |
| گرچه در زیر اسب دارد چون کسی بالای اوست | چـون خـران بـارکش زین بـر فرس آسـوده نیسـت |
| از بــرای آنـکــه مــردم انــدرو شــر مــی کــنـنــد | شب ز بیم روز چون دزدان عسس آسوده نیست |
| مـرغ کـورا جــای انـدر بــاغ بــاشـد چــون درخـت | گـر بـگـیـری ور بـداری در قـفـس آسـوده نـیسـت |
| از پــی تــحــصـیـل آسـایـش مـبــر بــسـیـار رنـج | هـر کـه او دارد بآسـایش هـوس آسـوده نـیـسـت |
| سـیـف فـرغـانـی بـرنـجـسـت از فـراق دوسـتـان | بـی جـمـال مـصـطـفـی روح انس آسـوده نیسـت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
