رســیــدنــد خــوبــان بــه درگــاه کــاخبه دست اندرون هر یک از گل دو شاخنـگــه کــرد دربــان بــرآراســت جــنـگزبــان کـرد گـســتــاخ و دل کـرد تــنـ…
| رســیــدنــد خــوبــان بــه درگــاه کــاخ | به دست اندرون هر یک از گل دو شاخ |
| نـگــه کــرد دربــان بــرآراســت جــنـگ | زبــان کـرد گـســتــاخ و دل کـرد تــنـگ |
| کــه بــی گـه ز درگـاه بــیـرون شــویـد | شـگـفـت آیـدم تـا شـمـا چـون شـویـد |
| بــتــان پــاســخــش را بــیـاراســتــنـد | بــه تــنـگـی دل از جـای بــرخـاسـتـنـد |
| کــه امـروز روزی دگــر گـونـه نـیـســت | بــه راه گــلــان دیـو واژونــه نــیــســت |
| بــهـار آمـد ازگــلـســتــان گـل چــنـیـم | ز روی زمـیـن شــاخ ســنـبــل چــنـیـم |
| نــگــهــبـــان در گــفــت کــامــروز کــار | نــبــایـد گــرفــتــن بــدان هـم شــمــار |
| کــه زال ســپــهــبــد بــکــابــل نــبــود | ســــراپــــرده شــــاه زابــــل نــــبــــود |
| نــبــیــنــیــد کــز کــاخ کــابــل خــدای | بــه زیــن انــدر آرد بــشــبــگــیــر پــای |
| اگـرتـان بــبـیـنـد چـنـیـن گـل بــدسـت | کـنـد بـر زمـین تـان هـم آنـگـاه پـسـت |
| شـــدنـــد انــدر ایــوان بـــتـــان طـــراز | نـشــســتــنـد و بــا مـاه گــفــتــنـد راز |
| نــهـادنــد دیـنــار و گــوهـر بــه پــیـش | بـــپــرســیــد رودابــه از کــم و بــیــش |
| کـه چــون بــودتــان کـار بــا پــور سـام | بــــدیـــدن بـــهـــســـت ار بآواز و نـــام |
| پــری چـهـره هـر پــنـج بــشـتــافـتـنـد | چــو بــا مـاه جــای ســخــن یـافــتــنـد |
| کـه مـردیسـت بـرسـان سـرو سـهـی | هـمـش زیب و هـم فـر شـاهـنـشـهی |
| همش رنگ و بوی و همش قد و شاخ | ســـواری مــیــان لــاغـــر و بـــر فـــراخ |
| دو چـشـمـش چـو دو نرگـس قـیرگـون | لـبـانـش چـو بـسـد رخـانـش چـو خـون |
| کـف و ســاعـدش چــو کـف شــیـر نـر | هــیــون ران و مــوبـــد دل و شــاه فــر |
| سـراسـر سـپـیـدسـت مـویـش بـرنـگ | از آهو همـین اسـت و این نیسـت ننگ |
| ســـر جـــعــد آن پـــهــلــوان جـــهــان | چــو ســیــمــیـن زره بــر گــل ارغــوان |
| کـه گـویی هـمـی خـود چـنـان بـایدی | وگــر نــیــســتـــی مــهــر نــفــزایــدی |
| بـــه دیـــار تـــو داده ایــمـــش نـــویــد | ز مــا بــازگــشــتــســت دل پــرامــیــد |
| کــنــون چــاره کــار مــهـمــان بــســاز | بــفــرمــای تــا بـــر چــه گــردیــم بـــاز |
| چـنـیـن گـفـت بــا بــنـدگـان سـرو بـن | که دیگر شـدسـتـی بـه رای و سـخـن |
| هــمــان زال کـــو مــرغ پـــرورده بـــود | چــنـان پــیـر سـر بــود و پــژمـرده بــود |
| بـــه دیــدار شـــد چـــون گــل ارغــوان | ســهــی قــد و زیــبـــا رخ و پــهــلــوان |
| رخ مـن بــه پــیـشــش بــیـاراســتــی | بــه گـفـتـار و زان پـس بـهـاخـواسـتـی |
| همی گفت و لب را پـر از خنده داشت | رخــان هـم چــو گـلـنـار آگـنـده داشـت |
| پـــرســتــنــده بـــا بـــانــوی مــاه روی | چـنـین گـفـت کـاکـنـون ره چـاره جـوی |
| کــه یـزدان هــر آنــچــت هـوا بــود داد | ســرانــجــام ایـن کــار فــرخــنــده بــاد |
| یـکـی خــانـه بــودش چــو خـرم بــهـار | ز چـــهــر بـــزرگـــان بـــرو بـــر نـــگـــار |
| بــه دیـبــای چــیـنــی بــیـاراســتــنــد | طــبــق هــای زریـن بــپــیــراســتــنــد |
| عــقــیــق و زبــرجــد بــرو ریــخــتــنــد | مـی و مـشـک و عـنـبــر بـرآمـیـخـتـنـد |
| هــمــه زر و پــیـروزه بــد جــامــشــان | بــه روشــن گــلـاب انـدر آشــامـشــان |
| بــنـفــشــه گــل و نـرگــس و ارغــوان | سـمـن شـاخ و سـنبـل بـه دیگـر کـران |
| از آن خــانــه دخــت خــورشــیــد روی | بــرآمـد هـمـی تـا بـه خـورشـیـد بــوی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج











