فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 22 تیر 1403

شماره ٥٦٢: ای چو شیرین بدهان پسته بگفتارشکر

ای چـو شیرین بـدهان پـستـه بـگفتـارشکردر حـدیث آی وازآن پـسـتـه فـروبـار شـکـردردهانت صـنمـا غـیر شـکـر چـیزی نیسـتاینت تـنگی کـه دروهسـت بـخـروار شـک…

ای چـو شیرین بـدهان پـستـه بـگفتـارشکردر حـدیث آی وازآن پـسـتـه فـروبـار شـکـر
دردهانت صـنمـا غـیر شـکـر چـیزی نیسـتاینت تـنگی کـه دروهسـت بـخـروار شـکـر
شـهد راکـرد زخـجـلـت چـو نـبـات ای دلـبـرپـیش حـلوای لبـت کاسـه نگو سـار شـکر
اندرآن رو کـه زقـرص مـه وخـو را فـزونسـتنمکی هست که کم نیست زبسیار شکر
شـعـرمـن بـنده مـخـوان تـا بـلـبـانت نرسـدبــارهـا گــفــتــمـت ازآب نـگـه دار شــکــر
همچو خسرو که بجان در طلب شیرین بودلـب شـیرین تـرا هسـت طـلب کـار شـکـر
بـــا نــبـــات لــب لــعــلــت زکــســاد بــازارتـا بــامـروز مـگـس داشـت خـریـدار شـکـر
کـام جــانـم نـشــود تــلـخ بــمـرگ ار روزیازلـب تــو بــدهـانـم رســد ای یـار شــکــر
گـلـبـن ار درچـمن آب ازلـب لـعـل تـو خـوردعـوض غـنـچــه بــرآیـد زســر خــار شــکـر
نـام و نـنـگـم مـبـر ای جـان ومـرا دور مـکـنازبــرخــود کـه نـدارد زمـگـس عــار شــکـر
گر زلعـل تـو خـوهم بـوسـه مزن از سـرکبـربـانگ بـرمن کـه نبـاشـد مگـس آزار شـکـر
پـای دیـوار چـوتـو گـل رخ اگـر بـوسـه نـهـمبــرمـن افـشــانـد خــارازســر دیـوار شـکـر
در مقامی که شود بـا شکرآن شیرین جمعتو ازو بـوسه خوه ای عاشق وبـگذار شکر
یار بـا آن لب شـیرین سـخـن تـلخـم گـفـتدر دوا کـرد طـبــیـب ازپــی بــیـمـار شـکـر
سـیف فـرغـانی بـا ذکـر لـب او عـجـبـسـتگـر تــرشــح نـکـنـد ازتــو عـرق وار شــکـر

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج