شـکـر اندر پـسـتـه پـنهان وآب حـیوان در شـکرلـالـه بـر خـورشـید آن مـه دارد وگـل بـر قـمـرقــوت دل در غــم او چــون شــفــا در انـگـبــیـنراحـت جـان د…
| شـکـر اندر پـسـتـه پـنهان وآب حـیوان در شـکر | لـالـه بـر خـورشـید آن مـه دارد وگـل بـر قـمـر |
| قــوت دل در غــم او چــون شــفــا در انـگـبــیـن | راحـت جـان در لب او چـون حـلاوت در شـکـر |
| روی مــعـــنــی دار او از دانــه خـــالــش کــنــد | طـعـمـه مـرغـان روح انـدر قـفـســهـای صــور |
| چـون شـکـوفـه پـایمـال هرکـس وناکـس شـوم | گر بـسنگ از وی جـدا گردم چو میوه از شجر |
| بــر در جـانـان نـشـیـن تــا قـدر تـو افـزون شـود | کآب در دریـا شـود در، خــاک در مـعـدن گـهـر |
| خـدمـت پـیـوسـتـه کـن تـا روی بـنـمـایـد قـبـول | حـلـقـه چـون دائم زنـی نـاچـار بـگـشـاینـد در |
| خــــاک را تأثــــیـــر آب زنــــدگــــانـــی آمــــدی | دوست گر دامن کشان بر خاک ما کردی گذر |
| شوق او در طبع من چون نامیه است اندر نبات | کـو زشـاخ خــشـک بــیـرون آورد گـلـهـای تــر |
| شـعـرمـن در وصـف او جـلـاب جــان پــرور شـود | گــر درآمـیـزد بــهـم آب وشــکــر بــا یـکــدگـر |
| مـن نـپـرهـیـزم زروی دوسـت دیـدن بــعـد ازیـن | کـی کـنـد پـرهیز بـلـبـل از گـل ونـحـل از زهر |
| سیف فرغانی اگر جـانان خوهی جـان تـرک کن | نزد صاحـب دل زصد جـانسـت جـانان خـوبـتـر |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
