فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 28 تیر 1403

شماره ٤: در خلوتی که ره نیست پیغمبر صبا را

تــا دامـن قـیـامـت، از سـرو نـالـه خــیـزدگــر در چــمـن چــمـانـی آن قــامـت رســا راخـورشید اگر ندیدی در زیر چـتـر مشکینبـر عارضـت نظـر کن گیسـوی م…

تــا دامـن قـیـامـت، از سـرو نـالـه خــیـزدگــر در چــمـن چــمـانـی آن قــامـت رســا را
خـورشید اگر ندیدی در زیر چـتـر مشکینبـر عارضـت نظـر کن گیسـوی مشـک سـا را
جـایی نشاندی آخر بـیگانه را بـه مجلسکـز بــهـر آشـنـایـان خـالـی نـسـاخـت جــا را
گر وصف شه نبودی مقصود من، فروغیایــزد بــه مــن نــدادی طــبــع غــزل ســرا را
شاه سـریر تـمکین شایسـتـه ناصرالدینکـز فــر پــادشــاهـی فــرمـان دهـد قــضــا را
شـاها بـسـوی خـصـمت تـیر دعـا فکندماز کــردگــار خــواهــم تـــاثـــیــر ایــن دعــا را
در خـلوتـی که ره نیست پـیغمبـر صبـا راآن جــا کـه مـی رســانـد پــیـغـامـهـای مـا را
گوشی که هیچ نشنید فریاد پـادشـاهانخـــواهــد کــجـــا شـــنــیــدن داد دل گــدا را
در پـیش مـاه رویان سـر خـط بـندگـی دهکاین جا کسی نخوانده ست فرمان پادشا را
تـا تـرک جـان نگفتـم، آسوده دل نخـفتـمتــا سـیـر خـود نـکـردم نـشـنـاخــتــم خـدا را
بـالای خـوش خـرامی آمد بـه قصد جـانمیـا رب کــه بــرمـگـردان از جــانـم ایـن بــلـا را
ساقی سبـو کشان را می خرمی نیفزودبــرجــام مــی بــیــفــزا لــعــل طــرب فــزا را
دسـت فـلک ز کـارم وقـتـی گـره گشـایدکـز یـکــدیـگـر گـشــایـی زلـف گـره گـشــا را
در قـیـمـت دهـانـت نـقـد روان ســپــردمیـعــنـی بــه هـیـچ دادم جــان گــران بــهـا را

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج