مرا که در تن بـی قوتست جانی خشکزعــشــق دیــده تـــر دارم ودهــانــی خـــشــکترا بمثل من ای دوست میل چون باشدکه حاصلم همه چشمی ترست وجانی خشکزچـشم بـر…
| مرا که در تن بـی قوتست جانی خشک | زعــشــق دیــده تـــر دارم ودهــانــی خـــشــک |
| ترا بمثل من ای دوست میل چون باشد | که حاصلم همه چشمی ترست وجانی خشک |
| زچـشم بـر رخـم از عشق آن دو لاله تـر | مــدام آب بــقــم خــورده زعــفــرانــی خــشــک |
| درو زسـیـل بــلـایـی بــتـرس اگـر یـابـی | زآب دیـده مــن بــر زمــیـن مــکــانــی خــشــک |
| اگـر لـب ودهن مـن (بـبـوسـه)تـر نکـنی | بـپـرسـش من مسـکین کـم از زبـانی خـشـک؟ |
| بــر تــوانـگـر و درویـش شـکـر کـم گـویـد | گــدا چــو از در حــاتــم رود بـــنــانــی خــشــک |
| بآب لـطـف تـو نـانـم چـوتــر نـشـد کـردم | هـمـای وار قـنـاعـت بــاســتــخــوانـی خــشـک |
| زخـون دیـده وسـوز جـگـر چـو مـرغـابـی | مــنــم بـــدام زمــانــی تــر وزمــانــی خــشــک |
| زســوز عـشـق رخ زرد واشـک رنـگـیـنـم | بـــســان آبـــی تـــر دان ونــار دانــی خـــشــک |
| سـحـاب وار بـاشـکـی کـنـم جـهانی تـر | چــو آفـتــاب بــتــابــی کـنـم جــهـانـی خـشـک |
| زآه گــرمــم در چــشــمــه دهــان آبـــی | نـمـانـد تــا بــزبــان تــر کـنـم لـبــانـی خــشــک |
| مـرا بــوصـل خـود ای مـیـوه دل آبــی ده | ازآنـکـه بــر نـدهـد هـیـچ بــوسـتــانـی خــشـک |
| مـیـان زمـره عـشــاق ســیـف فـرغـانـی | چــو بــر کــنـاره بــا مـســت نـاودانـی خــشــک |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
