فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 تیر 1403

شماره ٤٦٠: مرا که در تن بی قوتست جانی خشک

مرا که در تن بـی قوتست جانی خشکزعــشــق دیــده تـــر دارم ودهــانــی خـــشــکترا بمثل من ای دوست میل چون باشدکه حاصلم همه چشمی ترست وجانی خشکزچـشم بـر…

مرا که در تن بـی قوتست جانی خشکزعــشــق دیــده تـــر دارم ودهــانــی خـــشــک
ترا بمثل من ای دوست میل چون باشدکه حاصلم همه چشمی ترست وجانی خشک
زچـشم بـر رخـم از عشق آن دو لاله تـرمــدام آب بــقــم خــورده زعــفــرانــی خــشــک
درو زسـیـل بــلـایـی بــتـرس اگـر یـابـیزآب دیـده مــن بــر زمــیـن مــکــانــی خــشــک
اگـر لـب ودهن مـن (بـبـوسـه)تـر نکـنیبـپـرسـش من مسـکین کـم از زبـانی خـشـک؟
بــر تــوانـگـر و درویـش شـکـر کـم گـویـدگــدا چــو از در حــاتــم رود بـــنــانــی خــشــک
بآب لـطـف تـو نـانـم چـوتــر نـشـد کـردمهـمـای وار قـنـاعـت بــاســتــخــوانـی خــشـک
زخـون دیـده وسـوز جـگـر چـو مـرغـابـیمــنــم بـــدام زمــانــی تــر وزمــانــی خــشــک
زســوز عـشـق رخ زرد واشـک رنـگـیـنـمبـــســان آبـــی تـــر دان ونــار دانــی خـــشــک
سـحـاب وار بـاشـکـی کـنـم جـهانی تـرچــو آفـتــاب بــتــابــی کـنـم جــهـانـی خـشـک
زآه گــرمــم در چــشــمــه دهــان آبـــینـمـانـد تــا بــزبــان تــر کـنـم لـبــانـی خــشــک
مـرا بــوصـل خـود ای مـیـوه دل آبــی دهازآنـکـه بــر نـدهـد هـیـچ بــوسـتــانـی خــشـک
مـیـان زمـره عـشــاق ســیـف فـرغـانـیچــو بــر کــنـاره بــا مـســت نـاودانـی خــشــک

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج