ای از چو تـو شیرین لبـی صد شور در هر انجـمنآن را کـه آمد یاد تـو چـون من بـرفـت از خـویشـتـنگـردن کـشـان حـسـن را در زر پــای تـسـت سـرای پــســت پــی…
| ای از چو تـو شیرین لبـی صد شور در هر انجـمن | آن را کـه آمد یاد تـو چـون من بـرفـت از خـویشـتـن |
| گـردن کـشـان حـسـن را در زر پــای تـسـت سـر | ای پــســت پــیـش قـامـتــت بــالـای سـرو ونـارون |
| چون نافه آهوی چین پـر مشک گشتی سربـسر | گـر بــاد بــوی زلـف تــو بــردی سـوی خـاک خـتــن |
| اندر میان عـاشـقـان صـد کـشـتـه وخـسـتـه بـود | چــشـم تــرا در هـر نـظـر زلـف تــرا در هـر شــکـن |
| گر بـرفـروزی روی خـود ور بـر فشـانی موی خـود | هم مشک پاشی بر هوا هم لاله پوشی بر سمن |
| بـر نیکوان سـلطـان تـویی سـلطان نیکویان تـویی | خـود خـسرو خوبـان تـویی ای دلبـر شیرین سخـن |
| قــنـد ونـبــات انـدر دهـان آب حــیـات انـدر لــبــان | مــه داری انــدر بــرقــع وگــل داری انــدر پــیـرهـن |
| بـا روی همچون گلستـان هر گل ازو صد بـوستان | شــایـد کــه عــار آیـد تــرا از لــالــه و از یـاســمــن |
| نشد سیف فرغانی خموش اندر صفات حسن تو | بـلبـل کجـا گوید سخـن چـون گل نبـاشد در چـمن |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
