دلــم افــتــاد بــه دنـبــال ســوار عــجــبــیشـه سـوار عـجـبـی کـرده شـکـار عـجـبـیبـرده هوش از سـر من زلـف پـری سـیماییکـرده دیـوانـه مـرا سـلـسـلـ…
| دلــم افــتــاد بــه دنـبــال ســوار عــجــبــی | شـه سـوار عـجـبـی کـرده شـکـار عـجـبـی |
| بـرده هوش از سـر من زلـف پـری سـیمایی | کـرده دیـوانـه مـرا سـلـسـلـه دار عـجــبــی |
| پـیش هر حـلـقـه آن زلـف شـمـردم غـم دل | حـلقه های عـجـبـی بـود و شـمار عـجـبـی |
| زلـف آشـفـتــه او خـواسـتــه آشـفـتــه دلـم | بــی قــرار عــجــبــی داده قــرار عــجــبــی |
| جـان بـه یـک جـلـوه جـانـانـه نـمـودیـم نـثـار | جـلـوه گـاه عـجـبــی بــود و نـثـار عـجـبــی |
| دوش آن تــار ســر زلــف بـــه چــنــگ آوردم | شـب تــاریـک زدم چـنـگ بــه تـار عـجـبــی |
| هم لبـش بـوسه زدم هم بـه کنارش خفتـم | بـوسـه گـاه عـجـبـی بـود و خـمـار عـجـبـی |
| بـامدادان شد و مسـت از می دوشیم هنوز | وه کـه خـمر عـجـبـی بـود و خـمار عـجـبـی |
| عشق چندی به دلم خیمه به خرسندی زد | شــهـریـار عـجــبــی بــود و دیـار عـجــبــی |
| گرد من رقص کنان رفت پـی محـمل دوست | کـاروان عــجــبــی بــود و غـبــار عــجــبــی |
| تنگ شد کار بـه من یک دو سه پـیمانه زدم | مژده ای دل که زدم دسـت بـه کار عجـبـی |
| دسـت نـقـاش فـلـک بـهر تـمـاشـای مـلـک | هـر شـب آراسـتـه در پــرده نـگـار عـجـبــی |
| کــار فــرمــای دم تــیـغ مــلــک نــاصــردیـن | آن که هر لحظه گشوده ست حصار عجبی |
| هر که دید آن لب و گیسـو بـه فروغـی گوید | مـهـره بــوالـعـجـبــی دیـدم و مـار عـجـبــی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
