چــو از روزگــارش چــهـل ســال مـانـدنـگـر تـا بـسـر بــرش یـزدان چـه رانـددر ایـوان شــاهــی شــبــی دیــر یــازبـــه خــواب انــدرون بـــود بـــا ار…
| چــو از روزگــارش چــهـل ســال مـانـد | نـگـر تـا بـسـر بــرش یـزدان چـه رانـد |
| در ایـوان شــاهــی شــبــی دیــر یــاز | بـــه خــواب انــدرون بـــود بـــا ارنــواز |
| چــنـان دیـد کـز کـاخ شــاهـنـشــهـان | سـه جـنـگـی پــدیـد آمـدی نـاگـهـان |
| دو مـهـتــر یـکــی کــهـتــر انـدر مـیـان | بــه بــالــای ســرو و بــه فــر کــیــان |
| کــمــر بــســتــن و رفــتــن شــاهـوار | بـــچـــنــگ انــدرون گــرزه گــاوســـار |
| دمان پـیش ضـحـاک رفـتـی بـه جـنگ | نـهـادی بــه گــردن بــرش پــالـهـنـگ |
| هـمــی تــاخــتــی تــا دمــاونــد کــوه | کــشــان و دوان از پــس انــدر گــروه |
| بـــپـــیــچـــیــد ضــحـــاک بـــیــدادگــر | بــدریـدش از هــول گــفــتــی جــگــر |
| یـکــی بــانـگ بــرزد بــخــواب انــدرون | کـه لـرزان شـد آن خـانـه صـدسـتـون |
| بــجـسـتـنـد خـورشـیـد رویـان ز جـای | از آن غـــلــغـــل نــامــور کـــدخـــدای |
| چـــنــیــن گــفــت ضــحــاک را ارنــواز | کـه شـاها چـه بـودت نـگـویی بـه راز |
| کـه خـفـتــه بــه آرام در خـان خـویـش | بـرین سان بـتـرسیدی از جان خویش |
| زمین هفـت کشـور بـه فـرمان تـسـت | دد و دام و مـردم بــه پـیـمـان تـسـت |
| بـه خـورشـیـد رویـان جـهـانـدار گـفـت | که چـونین شـگفـتـی بـشـاید نهفـت |
| کـه گـر از مـن این داسـتـان بـشـنـوید | شــودتــان دل از جــان مــن نـاامــیـد |
| بــه شــاه گــرانــمــایـه گــفــت ارنـواز | کــه بــر مــا بــبــایـد گــشــادنــت راز |
| تـــوانـــیــم کـــردن مـــگـــر چـــاره ای | کـه بـی چـاره ای نـیسـت پـتـیاره ای |
| سـپـهـبـد گـشـاد آن نـهـان از نـهـفـت | همه خـواب یک یک بـدیشـان بـگفـت |
| چــنـیـن گــفــت بــا نـامــور مــاهـروی | کــه مــگــذار ایــن را ره چــاره چــوی |
| نـگــیـن زمـانـه ســر تــخــت تــســت | جـهان روشـن از نامـور بـخـت تـسـت |
| تــو داری جــهــان زیــر انــگــشــتــری | دد و مـــردم و مـــرغ و دیـــو و پــــری |
| ز هـر کــشــوری گــرد کــن مـهـتــران | از اخــتــرشـنـاســان و افـسـونـگـران |
| سـخـن سـربـه سـر موبـدان را بـگوی | پــژوهـش کـن و راسـتــی بــازجــوی |
| نگه کن که هوش تو بر دست کیست | ز مـردم شـمـار ار ز دیـو و پــریـســت |
| چـو دانسـتـه شد چـاره سـاز آن زمان | بــه خــیـره مـتــرس از بــد بــدگـمـان |
| شـه پـر مـنـش را خـوش آمـد سـخـن | کـه آن سـرو سـیـمـین بـرافـگـنـد بـن |
| جــهـان از شــب تــیـره چــون پــر زاغ | هـم آنـگـه ســر از کــوه بــرزد چــراغ |
| تــو گــفــتــی کــه بــر گــنـبــد لـاژورد | بــگـســتــرد خــورشــیـد یـاقــوت زرد |
| سـپـهـبــد بـه هـرجـا کـه بـد مـوبـدی | ســخــن دان و بـــیــداردل بـــخــردی |
| ز کـشــور بــه نـزدیـک خــویـش آوریـد | بـگفت آن جگر خسته خوابی که دید |
| نـهـانـی ســخــن کـردشــان آشــکــار | ز نـــیـــک و بــــد و گـــردش روزگــــار |
| کــه بــر مـن زمــانـه کــی آیـد بــســر | کـرا بــاشـد ایـن تـاج و تـخـت و کـمـر |
| گــر ایـن راز بــا مــن بــبــایـد گــشــاد | و گـر سـر بــه خــواری بــبــایـد نـهـاد |
| لـب مـوبــدان خـشـک و رخـسـاره تــر | زبـــان پــر ز گــفــتــار بــا یــکــدیــگــر |
| کــه گـر بــودنـی بــاز گـویـیـم راســت | بـه جانست پیکار و جان بی بـهاست |
| و گــر نــشــنــود بــودنــیـهــا درســت | بباید هم اکنون ز جان دست شست |
| ســـه روز انــدریــن کــار شــد روزگــار | سـخـن کـس نـیـارسـت کـرد آشـکـار |
| بـــه روز چــهــارم بـــرآشــفــت شــاه | بـــرآن مـــوبــــدان نـــمـــایـــنـــده راه |
| کــه گــر زنـده تــان دار بــایـد بــســود | و گــر بـــودنــیــهــا بـــبـــایــد نــمــود |
| هـمـه مـوبــدان ســرفــگــنـده نـگــون | پــر از هــول دل دیـدگــان پــر ز خــون |
| از آن نـــامـــداران بـــســـیــار هـــوش | یــکــی بــود بــیـنــادل و تــیــزگــوش |
| خــردمــنــد و بــیــدار و زیــرک بـــنــام | کــزان مــوبــدان او زدی پــیـش گــام |
| دلـش تـنـگـتـر گـشـت و نـابــاک شـد | گـشـاده زبــان پــیـش ضـحــاک شـد |
| بــدو گـفـت پــردخـتـه کـن سـر ز بــاد | کــه جــز مـرگ را کــس ز مــادر نـزاد |
| جـهـانـدار پــیـش از تــو بــسـیـار بــود | کــه تــخــت مــهــی را ســزاوار بــود |
| فــراوان غــم و شــادمــانـی شــمــرد | بــرفـت و جــهـان دیـگـری را ســپــرد |
| اگـــر بـــاره آهـــنـــیــنـــی بـــه پـــای | سـپـهـرت بـسـاید نـمـانـی بـه جـای |
| کـسـی را بـود زین سـپـس تـخـت تـو | بــه خــاک انـدر آرد سـر و بــخـت تــو |
| کــــجــــا نــــام او آفــــریــــدون بــــود | زمــیـن را ســپــهـری هـمــایـون بــود |
| هــنــوز آن ســپــهــبـــد ز مــادر نــزاد | نــیـامــد گــه پــرســش و ســرد بــاد |
| چــــو او زایـــد از مــــادر پــــرهــــنــــر | بـــســـان درخـــتـــی شـــود بــــارور |
| بـه مردی رسـد بـرکـشـد سـر بـه ماه | کـمـر جــویـد و تــاج و تــخـت و کـلـاه |
| بـه بــالـا شـود چـون یـکـی سـرو بــرز | بــــه گـــردن بــــرآرد ز پـــولـــاد گـــرز |
| زنـــد بــــر ســـرت گـــرزه گـــاوســــار | بـــگــیــردت زار و بـــبـــنــددت خـــوار |
| بـــدو گــفــت ضــحــاک نــاپــاک دیــن | چـرا بـنـددم از مـنـش چـیسـت کـین |
| دلــاور بـــدو گـــفـــت گـــر بـــخـــردی | کـسـی بــی بــهـانـه نـســازد بــدی |
| بــرآیـد بــه دسـت تــو هـوش پــدرش | از آن درد گـردد پــر از کـیـنـه ســرش |
| یــکــی گــاو بــرمــایـه خــواهــد بــدن | جــهـانــجــوی را دایـه خــواهـد بــدن |
| تـبــه گـردد آن هـم بــه دسـت تـو بــر | بــدیـن کــیـن کــشــد گـرزه گـاوســر |
| چـو بـشـنـید ضـحـاک بـگـشـاد گـوش | ز تـخـت انـدر افـتـاد و زو رفـت هـوش |
| گــرانـمــایـه از پــیـش تــخــت بــلــنـد | بـــتــابـــیــد روی از نــهــیــب گــزنــد |
| چــــو آمــــد دل نـــامـــور بــــازجــــای | بـــتـــخـــت کـــیــان انــدر آورد پـــای |
| نــشـــان فـــریــدون بـــگــرد جـــهــان | هـمـی بــاز جـسـت آشـکـار و نـهـان |
| نـه آرام بــودش نـه خـواب و نـه خـورد | شــــده روز روشــــن بـــــرو لــــاژورد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج










