چـو بــشـنـیـد زو ایـن سـخـن یـزدگـردروان و خـــــــرد را بـــــــرآورد گـــــــردنـــگـــه کــــرد از آغــــاز فــــرجــــام رابــــدو داد پــــرمـــ…
| چـو بــشـنـیـد زو ایـن سـخـن یـزدگـرد | روان و خـــــــرد را بـــــــرآورد گـــــــرد |
| نـــگـــه کــــرد از آغــــاز فــــرجــــام را | بــــدو داد پــــرمــــایـــه بــــهــــرام را |
| بــفـرمـود تــا خــلـعـتــش سـاخــتــنـد | سـرش را بــه گـردون بــرافـراخــتــنـد |
| تــنـش را بــه خــلـعـت بــیـاراسـتــنـد | ز در اســپ شـاه یـمـن خــواسـتــنـد |
| ز ایـوان شــاه جــهـان تــا بــه دشــت | همی اشتـر و اسـپ و هودج گذشت |
| پـــرســتـــنــده و دایــه بـــی شــمــار | ز بــــازارگــــه تــــا در شــــهــــریــــار |
| بــه بــازار گـه بــســتــه آیـیـن بــه راه | ز دروازه تـــا پــــیـــش درگـــاه شـــاه |
| جــو مـنـذر بــیـامــد بــه شــهـر یـمـن | پــذیـره شــدنـدش هـمــه مــرد و زن |
| چــو آمــد بــه آرامــگــاه از نـخــســت | فـــراوان زنـــان نـــژادی بـــجـــســـت |
| ز دهــقـــان و تـــازی و پـــرمــایــگـــان | تــوانــگــر گــزیــده گــران ســایــگــان |
| ازیــن مــهــتـــران چــار زن بـــرگــزیــد | کــه آیــد هــنــر بـــر نــژادش پـــدیــد |
| دو تــازی دو دهـقــان ز تــخــم کــیـان | بــبــســتــنـد مــرا دایـگــی را مــیـان |
| همـی داشـتـنـدش چـنـین چـار سـال | چـو شـد سـیـرشـیـر و بــیـاگـنـد یـال |
| بــه دشــواری از شــیــر کــردنــد بــاز | همـی داشـتـنـدش بـه بـر بـر بـه نـاز |
| چو شد هفت ساله به منذر چه گفت | کـه آن رای بــا مـهـتــری بــود جـفـت |
| چــنـیـن گـفـت کـای مـهـتــر سـرفـراز | ز مــن کــودک شــیـرخــواره مــســاز |
| بــه دانـنــده فــرهـنــگــیـانــم ســپــار | چــو کــارســت بــیـکــار خــوارم مـدار |
| بــدو گــفــت مـنـذر کــه ای ســرفــراز | بــه فــرهــنــگ نــوزت نــیـامــد نــیـاز |
| چــو هـنــگــام فــرهـنـگ بــاشــد تــرا | بـــه دانــایــی آهــنــگ بـــاشــد تــرا |
| بــه ایـوان نــمــانـم کــه بــازی کــنـی | بــه بــازی هـمـی ســرفـرازی کـنـی |
| چــنــیــن پـــاســخ آورد بـــهــرام بـــاز | که از من تـو بـی کـار خـوردی مسـاز |
| مـرا هسـت دانـش اگـر سـال نیسـت | بــســان گــوانـم بــر و یـال نـیـســت |
| تـرا سـال هسـت و خـرد کـمـتـرسـت | نــهــاد مــن از رای تـــو دیــگــرســت |
| ندانی کـه هرکـس که هنگام جـسـت | ز کـار آن گـزیـنـد کـه بــایـد نـخـسـت |
| تــو گــر بــاز هـنـگــام جــویـی هـمـی | دل از نـیـکــویـهـا بــشــویـی هـمــی |
| هـمـه کــار بــی گــاه و بــی بــر بــود | بــهــیــن از تــن زنــدگــان ســر بـــود |
| هـران چـیـز کـان در خـور پـادشـاسـت | بــیــامــوزیـم تــا بــدانــم ســزاســت |
| ســر راســتـــی دانــش ایــزدیــســت | خـنـک آنـک بــادانـش و بـخـردیـسـت |
| نـگــه کــرد مــنـذر بــدو خــیـره مــانـد | بــه زیـر لــبــان نــام یـزدان بــخــوانـد |
| فــرســتــاد هـم در زمــان رهـنــمــون | سوی شورستان سرکشی بـر هیون |
| سـه مـوبـد نـگـه کـرد فـرهـنـگ جـوی | که در شـورسـتـان بـودشـان آب روی |
| یــکـــی تـــا دبـــیــری بـــیــامـــوزدش | دل از تـــیــرگـــیــهـــا بـــیــفـــروزدش |
| دگـــر آنــک دانـــســـتـــن بـــاز و یــوز | بـــیــامــوزدش کـــان بـــود دلــفـــروز |
| ودیـگـر کــه چــوگـان و تــیـر و کــمـان | هــمــان گــردش رزم بـــا بــدگــمــان |
| چـپ و راسـت پـیچـان عـنان داشـتـن | بـــه آوردگـــه بـــاره بـــرگـــاشـــتـــن |
| چـنـیـن مـوبـدان پـیـش مـنـذر شـدنـد | ز هـر دانــشــی داســتــانــهــا زدنــد |
| تــن شــاه زاده بـــدیــشــان ســپـــرد | فـزایـنـده خــود دانـشــی بــود و گـرد |
| چــنـان گـشــت بــهـرام خــســرونـژاد | کـــه انـــدر هــنــر داد مـــردی بـــداد |
| هـنـر هـرچ بــگـذشـت بــر گـوش اوی | بـه فـرهـنـگ یازان شـدی هوش اوی |
| چـو شد سـال آن نامور بـر سـه شش | دلـاور گـوی گـشــت خــورشـیـدفـش |
| بــه مـوبــد نـبــودش بــه چـیـزی نـیـاز | بــه فـرهـنـگ جــویـان و آن یـوز و بــاز |
| بـــه آوردگــه بـــر عـــنــان تـــافـــتـــن | بــرافـگـنـدن اســپ و هـم تــاخــتــن |
| بـه مـنذر چـنین گـفـت کـای پـاک رای | گـســی کـن هـنـرمـنـد را بــاز جــای |
| ازان هـر یـکــی را بــســی هـدیـه داد | ز درگــاه مــنــذر بـــرفـــتـــنــد شـــاد |
| وزان پـس بـه منذر چـنین گـفـت شـاه | کـه اسـپــان ایـن نـیـزه داران بــخـواه |
| بــگـو تــا بــپــیـچــنـد پــیـشــم عـنـان | بــه چــشــم انـدر آرنـد نـوک ســنـان |
| بــهــایـی کــنــنــد آنــچ آیـد خــوشــم | درم پـیـش خـواهـم بـریشـان کـشـم |
| چــنــیــن پــاســخ آورد مــنــذر بــدوی | کـه ای پــر هـنـر خــسـرو نـامـجــوی |
| گـلـه دار اسـپــان مـن پــیـش تـسـت | خـداوند او هم بـه تـن خـویش تـست |
| گـر از تــازیـان اسـپ خـواهـی خــریـد | مرا رنج و سـخـتـی چـه بـاید کـشـید |
| بــدو گــفــت بــهـرام کــای نـیـک نــام | بـه نـیـکـیـت بــادا هـمـه سـالـه کـام |
| مـن اسـپ آن گـزینم کـه انـدر نشـیب | بــتــازم نـه بــیـنـم عــنــان از رکــیـب |
| چــو بــا تــگ چــنـان پــایـدارش کــنـم | بـــه نـــوروز بـــا بـــاد یــارش کـــنـــم |
| وگـــر آزمـــوده نـــبــــاشـــد ســـتـــور | نــشــایــد بــه تــنــدی بــرو کــرد زور |
| بــنـه عــمـان بــفــرمـود مـنـذر کــه رو | فــســیــلــه گــزیــن از گــلــه دار نــو |
| هـمـه دشـت پــیـش ســواران بــگـرد | نـگــر تــا کــجــا یـابــی اســپ نـبــرد |
| بــشـد تـیـز نـعـمـان صـد اسـپ آوریـد | ز اسـپــان جـنـگـی بــسـی بــرگـزیـد |
| چـو بــهـرام دیـد آن بـیـامـد بـه دشـت | چپ و راست پیچید و چندی بـگشت |
| هـر اسـپـی کـه بــا بــاد هـمـبـر بـدی | هــمــه زیـر بــهــرام بــی پــر شــدی |
| بــریـن گـونـه تــا بــرگــزیـد اشــقــری | یــکــی بـــادپــایــی گــشــاده بـــری |
| هـم از داغ دیـگـر کـمـیـتــی بــه رنـگ | تــو گــفــتــی ز دریـا بــرآمــد نـهـنـگ |
| هـمـی آتــش افـروخــت از نـعــل اوی | هـمـی خـون چـکـیـد از بـر لـعـل اوی |
| بـــهــا داد مــنــذر چــو بـــود ارزشــان | کـه در بــیـشـه کـوفـه بــد مـرزشــان |
| بـــپــذرفــت بـــهــرام زو آن دو اســپ | فــروزنـده بــر ســان آذر گــشــســپ |
| همی داشتـش چون یکی تـازه سیب | کــه از بـــاد نــایــد بـــروبــر نــهــیــب |
| بــه مـنـذر چـنـیـن گـفـت روزی جــوان | کـه ای مـرد بــاهـنـگ و روشــن روان |
| چــنــیـن بــی بــهـانــه هـمــی داریـم | زمـــانــی بـــه تـــیــمــار نــگـــذاریــم |
| هـمـی هـرک بــیـنـی تـو انـدر جـهـان | دلـی نـیسـت انـدر جـهـان بـی نـهان |
| ز انـــــدوه بــــــاشـــــد رخ مـــــرد زرد | بــــه رامـــش فـــزایـــد تـــن زادمـــرد |
| بــریـن بــر یـکـی خـوبــی افـزای پـس | کــه بـــاشـــد ز هــر درد فـــریــادرس |
| اگــر تـــاجـــدارســت اگــر پـــهــلــوان | بــــه زن گــــیـــرد آرام مـــرد جــــوان |
| هــمــان زو بــود دیـن یـزدان بــه پــای | جــوان را بــه نـیـکـی بــود رهـنـمـای |
| کـنـیـزک بــفـرمـای تــا پــنـج و شـش | بــیـارنـد بــا زیـب و خــورشــیـدفــش |
| مــگـــر زان یــکـــی دو گـــزیــن آیــدم | هـــم انـــدیـــشــــه آفـــریـــن آیـــدم |
| مــگــر نــیــز فــرزنــد بــیــنــم یــکــی | کــــه آرام دل بــــاشــــدم انـــدکـــی |
| جــهـانــدار خــشــنـود بــاشــد ز مــن | ســتــوده بــمــانـم بــه هـر انـجــمـن |
| چـو بـشـنـید مـنـذر ز خـسـرو سـخـن | بــــرو آفـــریـــن کـــرد مـــرد کـــهـــن |
| بــفـرمـود تــا ســعــد گـویـنـده تــفـت | ســوی کــلــبــه مــرد نـخــاس رفــت |
| بـــیــاورد رومـــی کـــنــیــزک چـــهــل | هــــــمـــــــه از در کـــــــام و آرام دل |
| دو بـــگــزیــد بـــهــرام زان گــلــرخــان | که در پـوستشان عاج بـود استـخوان |
| بــه بـــالــا بــه کــردار ســرو ســهــی | هــمــه کــام و زیــبــایــی و فــرهــی |
| ازان دو ســـتـــاره یــکــی چـــنــگ زن | دگــر لــالـه رخ چــون ســهـیـل یـمـن |
| بـه بـالا چـون سـرو و بـه گیسـو کمند | بــهـا داد مــنــذر چــو آمــد پــســنــد |
| بـــخــنــدیــد بـــهــرام و کــرد آفــریــن | رخش گشت همچون بدخشان نگین |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج











