بیت اول و ثانی ازین غزل اختراع بزرگانست و چون بقایای آن بنسبت با جماعتی دوستان از زوایای سطور ظهوری نیافته بوذ و از قول کس سماع نکرده بودند مرا بر اتم…
| بیت اول و ثانی ازین غزل اختراع بزرگانست و چون بقایای آن بنسبت با جماعتی دوستان از زوایای سطور ظهوری نیافته بوذ و از قول کس سماع نکرده بودند مرا بر اتمام آن الزام گردید؛ تتمیم آن لازم شد، نه بیت دیگر الحاق کرده آمد از توارد خاطر و نحل و سرقه نیست و هذا اقول | |
| ز کـویی کآنـچـنـان مـاهـی بـرآید | ز هـر سـو نـالـه و آهـی بـرآیـد |
| بــدولـتــخـانـه عـشـق تـو هـردم | گـدایـی در رود شـاهـی بـرآیـد |
| درین لشکر تو آن چابـک سواری | کـه هردم گردت از راهی بـرآید |
| بـگرد خرمن لطفت عجب نیست | که کـار کـوهی از کـاهی بـرآید |
| بـــروزم بـــر نــیــایــد آفــتــابـــی | نخسبـم تـا شبـم ماهی بـرآید |
| همه شـب بـر درت بـیدار بـاشم | مـگـر کـارم سـحـرگـاهی بـرآید |
| زلــیـخــاوار جــز مــهــرت نــورزم | گرم صد یوسف از چاهی برآید |
| چو اندر دل فرود آمد غمت، جان | همی ترسم که ناگاهی بـرآید |
| چـو آییـنـه بـهـرکـس روی مـنـمـا | مــبــادا کــز دلــم آهـی بــرآیـد |
| بـجـای سـیف فرغانیش بـنشـان | گرت چون او نکو خواهی بـرآید |
| زدم بـر ملک وصـل تـو کـزین کـار | بــتـرک مـال یـا جـاهـی بــرآیـد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
