دوشم اسـبـاب عیش نیکو بـودخــلـوتــم بــا نـگـار دلـجــو بــودانـدرآن خـلـوت بــهـشـت آیـیـنغـیر مـن هرچـه بـود نـیکـو بـودبـــا دلـــارام مــن مـــرا…
| دوشم اسـبـاب عیش نیکو بـود | خــلـوتــم بــا نـگـار دلـجــو بــود |
| انـدرآن خـلـوت بــهـشـت آیـیـن | غـیر مـن هرچـه بـود نـیکـو بـود |
| بـــا دلـــارام مــن مـــرا تـــا روز | سـینه بـر سینه روی بـر رو بـود |
| سخنش چاشنی شکر داشت | دهنش پـسـتـه سـخـن گو بـود |
| نــکــنــی بـــاور ار تـــرا گــویــم | که چه سیمین بروسمن بو بود |
| بـود دردست شاه چـون چوگان | آنکه درپـای اسب چـون گو بـود |
| آســیـای مــراد را هـمـه شــب | سـنـگ بـر چـرخ وآب درجـو بـود |
| مــن بــنـور جــمــال او خــود را | چـون نـکـو بـنـگـریسـتـم او بـود |
| زنگی شـب چـراغ ماه بـدسـت | پــاسـبــان وار بــر سـر کـو بــود |
| دوری ازدوسـت، سیف فرغانی | گـر زتـو تـا تـو یـک سـر مـو بـود |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
